ჩვენი დროის უდიდესი გამოწვევა?

„ხსნის არმიის“ საერთაშორისო მისიის დებულება აცხადებს, რომ ჩვენი მისიაა ვიქადაგოთ იესო ქრისტეს სახარება და „დახმარება აღმოვუჩინოთ ადამიანებს ყოველგვარი მიკერძოების გარეშე“ (1). გენერლის „მოწოდება ჩართულობისკენ“,  კვლავ შეგვახსენებს ჩვენი მისიის დებულების ამ მნიშვნელოვანი როლის შესახებ (2). ჩართულობა, ნამდვილად მთავარი იყო მისი მისიის გაცნობიერებაში:

ყველაფერი, რასაც მამა მაძლევს, ჩემთან მოვა. ჩემთან მოსულს გარეთ არ გავაძევებ.
იოანე 6:37

 იესო აცხადებს, რომ იგი ნებისმიერ მასთან მისულს არასოდეს გააძევებს. და მაინც, ზოგიერთი მაინც გაშორდება მას დაღონებული. სწორედ ასე დაემართა მდიდარს, რომელიც მოვიდა იესოსთან და ჰკითხა რა უნდა გაეკეთებინა, რათა დაემკვიდრებინა საუკუნო სიცოცხლე. მან დაადასტურა, რომ იცავდა მცნებებს, მაგრამ რაღაც არ ჰყოფნიდა. ამის შემდეგ იესო შეეწინააღმდეგა მას ამ გამოწვევით: „თუ გინდა, სრულყოფილი იყო, წადი, შენი ქონება გაყიდე და მიეცი ღარიბებს, და გექნება საუნჯე ზეცაში; მერე მოდი და გამომყევი.“ (3). გამომდინარე იქიდან, რომ ამ კაცს ჰქონდა დიდი სიმდიდრე, ეს გამოწვევა მისთვის ძალიან დიდი იყო და დატოვა იესო.

იესო იღებს ყველას. იესოს არ გაუძევებია მდიდარი კაცი. ეს მისი პირადი არჩევანი იყო. ვიღაც სავარაუდოდ იტყვის, რომ ეს კაცი იყო დისკრიმინაციის მსხვერპლი, რადგანაც მდიდარი იყო, თუმცა მას მაინც შეეძლო გაჰყოლოდა იესოს მოწაფეების მსგავსად. თუმცა, მე დარწმუნებული ვარ, რომ მან იცოდა, რომ  უყვარდათ და მიღებული იყო. მისთვის გამოწვევა მდგომარეობდა იმაში, რომ უნდა გაეკეთებინა არჩევანი, რაც ასევე გულისხმობდა სხვა რაღაცის დათმობას.

უკვე 2000 წელიას არ შეცვლილა. როდესაც მე ვაკეთებ არჩევანს, ეს თითქოსდა არის შესაძლებლობაზე ზეგავლენა, რათა გავაკეთოთ სხვა არჩევანი. როდესაც ყველას აქვს ყველაფრის იმედი და სურს შეინარჩუნოს არჩევანის თავისუფლება ნებისმიერ ვითარებაში, ეს ძალიან რთული ხდება. იქნებ, ეს იქცეს ჩვენი დროის უდიდეს გამოწვევად?

„ციური მანნა“ დღეისათვის:

იესო არასოდეს არავის გააძევებს

------------------------------------------------

(1) საერთაშორისო ორგანიზაცია „ხსნის არმია“ წარმოადგენს მსოფლიო ქრისტიანული ეკლესიის ევანგელისტურ ფრთას. მისი სწავლების საფუძველია ბიბლია. იგი მოღვაწეობს ღმერთის სიყვარულით. მისი დანიშნულებაა იქადაგოს იესო ქრისტეს სახარება და მისი სახელით დახმარება აღმოუჩინოს ადამიანებს ყოველგვარი მიკერძოების გარეშე.

(2) გენერალ ფედლის მოწოდება: „მოწოდება ჩართულობისაკენ“: ჩვენ არ უნდა დავუშვათ ადამიანების გაკიცხვა, მოვეპყოთ ადამიანებს პატივისცემითა და თანაგრძნობით, გვახსოვდეს ჩვენი მისია, რომ ქრისტეს სახელით გავითვალისწინოთ ადამიანთა საჭიროებები ყოველგვარი დისკრიმინაციის გარეშე.

(3) მათე 19:21

არის თუ არა „იესოს სახელი“ მანტრას სახეობა?

„მანტრა“ არის ბგერა, რომელიც უკავშირდება ინდუიზმსა და ბუდიზმს. ბგერა გამოიყენება რათა გააანალიზოს ფიქრი ან მიზანი. სიტყვას აქვს რამდენიმე მნიშვნელობა, როგორიცაა მაგ: ლოცვა, ჰიმნი ან დამარცვლა. ეს არის ბგერის ან სიტყვის გამეორება, რომელმაც უნდა მოახდინოს ეფექტი.

საინტერესოა, რომ იესო გამუდმებით საუბრობდა მისი სახელით ლოცვის შესახებ.
გთავაზობთ ერთ მაგალითს:

თუ რამეს ითხოვთ ჩემი სახელით, გავაკეთებ.
იოანე 14:14

ნათელია, რომ პირველმა ქრისტიანებმა მიიღეს მისი სწავლება და პრაქტიკაშიც იყენებდნენ მას. მათ სჯეროდათ, რომ იესო იყო მათ შორის, როდესაც მისი სახელით იკრიბებოდნენ (1). ისინი აცხადებდნენ, რომ სასწაულები ხდებოდა რწმენით იესოს სახელით (2). ისინი ნათლავდნენ იესოს სახელით (3) და აცხადებდნენ, რომ ხსნა არის მხოლოდ მის სახელში (4) თუმცაღა, არაფერია იმის მანიშნებელი, რომ ისინი იესოს სახელს იყენებდნენ მანტრას ფორმით. სახელს ჰქონდა ძალა მხოლოდ მაშინ, როდესაც იგი გამოიყენებოდა რწმენით იესო ქრისტეში. თუ იგი გამოყენებულ იქნებოდა მსგავსი კონტექსტის მიღმა, სახელს შესაძლოა ემოქმედა მიზნის წინააღმდეგ. ამის მაგალითი შესაძლოა ვიპოვნოთ სკევას შვიდი ვაჟის ისტორიაში, რომლებიც ცდილობდნენ განედევნათ ბოროტი სულები იესოს სახელით, ისე რომ არ იცნობდნენ მას როგორც იესო ქრისტეს (5).

მე ხშირად წარმოვთქვამ „იესოს“ მაგრამ არა როგორც წმინდა სიტყვას ან მაგიურ ფორმულას რომელიც დამაკავშირებს მე ღვთიურთან, რაც არის ჩემს გარეთ ან ჩემში. სწორედ ამ სახელით, მამა ღმერთი არის განდიდებული, რადგანაც იგი ადასტურებს, რომ მე მწამს იგი და ყოველივე რაც მან ჩემთვის გააკეთა. მოგვიანებით, იგი ადასტურებს, რომ რწმენა არის დაკავშირებული მის სახელთან და არა ჩემთან.

ამგვარად, როგორც გენერალი ფედლი შეგვახსენებს „ჩვენი მისიაა ადამიანური საჭიროებების გათავისება იესოს სახელით“ (6) - ეს არის გაცილებით მეტი, ვიდრე „წმინდა ბგერა“ - იგი ჩვენს მსახურებას ათავსებს ღმერთის მისიის შუაგულში. ამ მისიის მიზნით, არაფერი იქნება გაკეთებული, არც არის რაიმეს გაკეთება შესაძლებელი, მისი სახელის მიღმა.

„ციური მანნა“ დღეისათვის:

მხოლოდ იესო ქრისტეს სახელით!

-----------------------------
(1) მათე 18:20
(2) საქმეები 3:16
(3) საქმეები 2:38
(4) საქმეები 4:12
(5) საქმეები 19:13-16
(6) გენერალ ფედლის მოწოდება: „მოწოდება ჩართულობისაკენ“: ჩვენ არ უნდა დავუშვათ ადამიანების გაკიცხვა, მოვეპყოთ ადამიანებს პატივისცემითა და თანაგრძნობით, გვახსოვდეს ჩვენი მისია, რომ ქრისტეს სახელით გავითვალისწინოთ ადამიანთა საჭიროებები ყოველგვარი დისკრიმინაციის გარეშე.

წაგებულს მიაქვს ყველაფერი!

„აბბას“ მუსიკა აგებულია დებულებაზე 

„გამარჯვებულს მიაქვს ყველაფერი!“ 

ზოგჯერ თითქოს ეს ასეცაა, და მიწიერი გადმოსახედიდან, ეს თითქოს დამკვიდრებული ჭეშმარიტებაა. ასევე არსებობს ემპირიული დადასტურება, რომლითაც მტკიცდება, რომ ადამიანი, რომელიც დაბადებულია უფუნქციო ოჯახში, სადაც არ არსებობს საკმარისი ზრუნვის საშუალება უფრო მეტადაა მიდრეკილი კარგი ცხოვრებისაკენ, ვიდრე ის ადამიანი, რომელიც მზრუნველ და კარგად ფუნქციონირებად ოჯახშია დაბადებული. მნიშვნელოვანია გვახსოვდეს, რომ ფუნქციონალურობა და ზრუნვა არ არის დამოკიდებული ქონებაზე, თუმცა სიღატაკემ შესაძლოა მშობელს ხელი შეუშალოს მისცეს თავის შვილს საკმარისი ფიზიკური ზრუნვა.

მე ვიქნები პირველი, ვინც აღიარებს, რომ ეს სამყარო უსამართლოა. ვცხოვრობ რა ევროპის უღატაკეს ქვეყანაში, მე ამას ყოველდღიურ რეალობაში ვხედავ, და ვისურვებდი, მეტის გაკეთება შემძლებოდა ამასთან დაკავშირებით. ამის შემდეგ, როგორ გავბედავ განვაცხადო, რომ „წაგებულს მიაქვს ყველაფერი!“?

რადგანაც ეს არის სულიერი პრინციპი. იესომ განაცხადა, რომ მე მოვიპოვე სიცოცხლე მისი დაკარგვით (1). მე მწამს, რომ ღმერთმა შემქმნა, რათა მქონდეს ურთიერთობა მასთან, მაგრამ ამასთანავე მან მომანიჭა უფლებამოსილება გავაკონტროლო საკუთარი სიცოცხლე და შევწირო იგი უფალს. ჯვარზე მყოფმა იესომ თქვა: „მამაო, შენს ხელთ ჩამიბარებია ჩემი სული” (2) - მან დაკარგა სიცოცხლე, დაამარცხა სიკვდილი და მოიპოვა სიცოცხლე არა მხოლოდ მისთვის, არამედ ყველა მორწმუნისათვის.

ის, რომ „წაგებულს“ მიაქვს ყველაფერი, დასტურდება ამ მუხლითაც:

„სადაც არ არის არც ბერძენი, არც იუდეველი, არც წინადაცვეთა, არც წინადაუცვეთელობა, არ არის ბარბაროსი, სკვითი, მონა და თავისუფალი,
არამედ ქრისტეა ყოველივე და ყოველივეში.“
კოლასელთა 3:11

მიუხედავად იმისა, რომ ერები თავს ქრისტიანებს უწოდებენ, მხოლოდ რამოდენიმე ეკლესია და ქრისტიანთა ნაწილი ებრძვის სიხარბეს. მიჩნეულია, რომ სიხარბე არის შვიდ მომაკვდინებელ ცოდვათაგან ერთ-ერთი, და მწამს, რომ ეს არის უმეტესი პრობლემის მიზეზი, რომელსაც ჩვენ დღეს სამყაროში ვხვდებით, მათ შორის ისეთი ბოროტებების, როგორიცაა ომები, სიღარიბე და კლიმატური კრიზისი. დარწმუნებული ვარ, რომ თუ ჩვენ, როგორც ინდივიდები, საზოგადოება და ერები ვისურვებთ „წაგებას“, იმის ნაცვლად, რომ გვქონდეთ ძლიერი სურვილები და დავაგროვოთ რაც შეიძლება მეტი, ყველა მოიპოვებდა უკეთეს ცხოვრებას. ამგვარად, დიახ, 

მე მწამს, რომ „წაგებულს მიაქვს ყველაფერი!“

„ციური მანნა“ დღეისათვის:

ჩვენ ვიგებთ წაგებით!

-----------------------------------------
* ყველაზე სუსტი გუნდი! - „მოწოდება ღირებული თანაგრძნობისკენ“
(1) მათე 16:25
(2) ლუკა 23:46

ყველაზე სუსტი გუნდი!

„რომელია საუკეთესო გუნდი?“, მამაჩემმა ჰკითხა თავის ერთ-ერთ შვილიშვილს. რასაკვირველია 10 წლისამ უპასუხა „ვიკინგი“ - ადგილობრივი გუნდი. ბიჭუნამ მოაყოლა ხანგრძლივი განმარტება და ურყევი არგუმენტები იმის შესახებ, რატომ არის „ვიკინგი“ გაცილებით უკეთესი, ვიდრე სტუმრები. „მაშინ შენ შეგიძლია უგულშემატკივრო „ვიკინგებს“, ხოლო მე ვუგულშემატკივრებ სტუმრებს“ თქვა ბაბუამ და ისინი გაემართნენ მატჩის საყურებლად. „რატომ“ იყო შვილიშვილის შეწუხებული პასუხი. „რადგანაც ყველაზე სუსტ გუნდსაც ჭირდება გულშემატკივრობა!“, უპასუხა ბაბუამ.

ეს იყო „თვალის ჩაკვრით“ ნათქვამი, თუმცა ასევე აღწერს მამაჩემის ძირითად დამოკიდებულებასა და ფასეულობებს: იგი ყოველთვის სუსტის მხარეს იჭერდა.

როდესაც იესო ჯვარზე აღესრულა, იგი ფაქტიურად ყველაზე სუსტი გუნდის „მხარეს“ იყო, სადაც ორივე მხარეს იყო აჯანყება. თუმცა იგი ასევე ყველაზე სუსტი გუნდისთვის აღესრულა:

"მკურნალი ჯანმრთელებს კი არა, ავადმყოფებს სჭირდებათ. თქვენ კი წადით და ისწავლეთ, რას ნიშნავს: წყალობა მსურს და არა მსხვერპლი; მართალთა კი არა, ცოდვილთა მოსახმობად მოვედი”.
მათე 9:12-13

ეს განაცხადი იყო იესოს პასუხი ფარისევლებისადმი, რომლებიც მას აკრიტიკებდნენ რომ იგი ჭამდა მებაჟეებთან და ცოდვილებთან. თუ „ხსნის არმია“ აღარ იქნება სუსტების გვერდით, ჩვენი მოწოდების მნიშვნელოვან ნაწილს დავკარგავთ. სწორედ ამიტომ შეგვახსენებს გენერალი ფედლი ავიღოთ პასუხისმგებლობა. ეს მოიცავს „ღირებულ თანაგრძნობას“ სუსტებისადმი. ეს ნიშნავს, რომ ჩვენ უნდა დავიცვათ სხვები, ვეძიოთ სამართლიანობა, გამოვიჩინოთ სულგრძელობა და მონაწილეობა მივიღოთ გამომსყიდველ ქმედებებში (1). როდესაც ამას ვაკეთებთ, ჩვენ ვიწყებთ იმის გაგებას, რას ნიშნავს „წყალობა მსურს და არა მსხვერპლი“.

მაშინ ჩვენ ვგულშემატკივრობთ არა მხოლოდ ყველაზე სუსტ გუნდს - ჩვენ ვხდებით ყველაზე სუსტი გუნდის ნაწილი - მოწყვლადი, როგორიც იესო გახდა, მაგრამ ჩვენ ამავე დროს ვხდებით გამარჯვებულნი!

„ციური მანნა“ დღეისათვის:

„საკმარისია შენთვის ჩემი მადლი, ვინაიდან უძლურებაში ხდება სრულყოფილი ჩემი ძალა”. (2)

გილოცავთ აღდგომას!
-----------------------------------------
(1) „მოწოდება ღირებული თანაგრძნობისკენ“ არის მეორე მოწოდება პასუხისმგებლობის აღებისაკენ, გენერალ ფედლის „მოწოდება მისიისაკენ“.
(2) 2 კორინთელთა 12:9

გარდაქმნის მომცემი

სახარებას მოაქვს არა მხოლოდ სიცოცხლე, მას ასევე გარდაქმნაც მოაქვს. სწორედ ამიტომ, სიცოცხლე, რომელიც მას მოაქვს, „ახალი“ სიცოცხლეა. ადამიანი, რომელიც მიიღებს ხსნას, ხდება ახალი ქმნილება (1). სახარებაში დარწმუნების ქონა (2) მოიცავს, რომ ღვთის სიტყვა შთაგონებულია, იგი „ღვთისაგან შთაბერილია“ (3).

ეს არის სახარებისა და სულიწმინდის შერწყმა, რომელიც გახლავთ ის გარდამქმნელი ძალა. ღვთის სიტყვა გვაძლევს არაერთ კარგ რჩევას, და გვასწავლის როგორ უნდა ვიცხოვროთ. ეს ყოველივე კარგია და შეუძლია ცვლილებაც კი მოგვიტანოს. თუმცა, არსებობს დიდი განსხვავება „შევსებასა“ და მიმდინარე სრულ „გარდაქმნას“ შორის, რომელიც სულიწმიდისგანაა მართული ღვთის სიტყვაში.

„გარდაქმნა“ ხდება როდესაც ღვთის სიტყვა იქცევა ჩემს ნაწილად და მისით ვიწყებ ცხოვრებას.  შევსება ხდება გარედან, ხოლო გარდაქმნა მიმდინარეობს შიგნიდან და ქმნის მყარ საფუძველს:

 „...ყველას, ვინც ისმენს ამ ჩემს სიტყვებს და ასრულებს მათ, ვამსგავსებ გონიერ კაცს, რომელმაც სახლი კლდეზე აიშენა“, თქვა იესომ.მათე 7:24

 სწორედ აქედან მომდინარეობს გარდაქმნილი სიცოცხლე, სწორედ აქაა დავანებული გარდაქმნილი სიცოცხლე, სწორედ აქ იდგება მყარად გარდაქმნილი სიცოცხლე ქარიშხალის დროს.

სახარება და სულიწმიდა შეიძლება მოხსენიებულ იქნას ერთი სიტყვით: იესო. მასში და მხოლოდ მასში შემიძლია მე მივაღწიო ღმერთისაგან ბოძებულ პოტენციალს.

„ციური მანნა“ დღეისათვის:

მხოლოდ ქრისტეში!

-----------------------------------------------

(1) მაშასადამე, ის, ვინც ქრისტეშია, ახალი ქმნილებაა; ძველმა განვლო და ახლა ყოველივე ახალია. 2 კორინთელთა 5:17

(2) მოწოდება დარწმუნებულობისაკენ სახარებაში

(3) მთელი წერილი ღვთივსულიერია და სასარგებლოა სასწავლებლად, სამხილებლად, გამოსასწორებლად და დასარიგებლად სიმართლეში. რათა მზად იყოს ღვთის კაცი და აღჭურვილი ყოველი კეთილი საქმისთვის. 2 ტიმოთე 3:16-17

დაკავებული სხვებისთვის

ბოლო ათი კვირის განმავლობაში მე ყურადღებას ვამახვილებდი მოწოდებაზე „იყავი მზად“, რაც გახლავთ გენერალ ბრაიან ფედლის „მისიისკენ მოწოდების“ პირველი ნაწილი (1). დღეს მე ვიწყებ მოწოდებას „იყავი დაკავებული“ (2)

გთავაზობთ რამოდენიმე არჩეულ ციტატას:

„თქვენ ხართ ჩემი მოწმენი! ამბობს უფალი
და ჩემი მსახურნი, რომელნიც მე ავირჩიე...“
ესაია 43:10ა

„ამიტომ წადით და დაიმოწაფეთ ყველა ხალხი...“ ამბობს იესო
მათე 18:19ა

„... არ შეგვიძლია არ ვილაპარაკოთ, ის რაც გვიხილავს და მოგვისმენია.“ ამბობს პეტრე
საქმეები 4:20ბ

სული და სასძლო ამბობენ „მოდი!“ გამგონემაც თქვას „მოდი!“ ამბობს იოანე
გამოცხადება 22:17ა

„მე ძალისხმევას არ დავიშურებ ვაჩვენო, რომ ქრისტიანობა არის არსებითად სოციალური რელიგია; და მისი ერთადერთ რელიგიად გადაქცევა, ჭეშმარიტად მის ნგრევას გამოიწვევს“ ამბობს ჯონ უესლი (3)

„სხვები“ ამბობს უილიამ ბუთი - და ამით ყველაფერია ნათქვამი.

დაგენსის „ციური მანნა“:

ხსნილი ხსნისათვის & ხსნილი მსახურებისათვის

---------------------------------
(1) „მისიისკენ მოწოდების“

(2) მოწოდება მსახურებისაკენ: სხვების მიმართ მსახურება უნდა იყოს ჩვენი მისიის პრიორიტეტი. ჩვენ უნდა დავაფასოთ ოფიცრობა, ადგილობრივი ოფიცრობა, ჯარისკაცობა, მეგობრობა და უმცროსი ჯარისკაცობა, გავაცნობიერებთ რა, რომ „ხსნის არმიის“ ბევრი თანამშრომელი და მოხალისე არის მნიშვნელოვანი ჩვენი დავალების შესასრულებლად.

მოწოდება თაყვანისცემისკენ: ჩვენ უნდა ვიზეიმოთ ღმერთის გამომსყიდველობითი სიყვარული ჩვენი თაყვანისცემის მეშვეობით, კულტურულად შესაბამისი გზების ძიებით, რათა ერთად შევიკრიბოთ და თაყვანი ვცეთ და მადლობა მივუძღვნათ ღმერთს როდესაც მივდივართ და ვესალმებით ხალხს.

მოწოდება სახარების მიმართ ერთგულებისადმი: როდესაც ჩვენ სახარების კეთილ უწყებას ვუზიარებთ, ჩვენ უნდა ვაღიაროთ მისი ძალა ხსნისა და ტრანსფორმაციისადმი. სულიწმიდის ძალის მეშვეობით, ადამიანებს შეუძლიათ გათავისუფლდნენ ყველაფრისაგან, რაც აკავებთ მათ ღმერთისგან ბოძებულ პოტენციალთან მიახლოებას.

(3) „არა სიწმიდე, არამედ სოციალური სიწმიდე“ წიგნიდან „ჩვენი უფლის ქადაგება მთაზე“ IV – ქადაგება XIX – „უესლის სტანდარტული ქადაგებები“ ტომი I - Francis Asbury Press - გრანდ რაფიდსი - 1955 წელი, გვ. 382

* სურათი წინა გვერდზე ჰაროლდ ჰილსის წიგნიდან - რეკომენდირებულია

იცი რა არის ლოცვა?

შესაძლოა, ზოგიერთმა იფიქროს, რომ 

„ყველამ არ იცის რა არის ლოცვა“?

მე რომ მკითხოთ, ვიცი თუ არა, რა არის ლოცვა, ჩემი პასუხი იქნება „დიახ, დაახლოებით ვიცი“. მიზეზი, იმისა, რატომ ვიცი დაახლოებით, გახლავთ ის, რომ ლოცვის საკითხი უსაზღვროა. მე ბევრი რამ მაქვს სასწავლი ლოცვისა და მედიტაციის შესახებ ჩემი იესოსთან მჭიდრო ცხოვრების მეშვეობით, მე ასევე ვსწავლობ სხვა დენომინაციათა სრული სპექტრის მორწმუნეებისაგან.

რადგანაც, ლოცვის საკითხი არის ახალი აღმოჩენები, რომლებიც ჯერ კიდევ არ დასრულებულა. როდესაც იესო მოწაფეებთან ერთად იერუსალიმში მიდიოდა, მოწაფეები აღმოჩნდნენ ისეთ სიტუაციაში, რომელიც თავად ვერ გადაწყვიტეს. როდესაც მათ დასვეს შეკითხვა „რატომ ვერ შევძელით?“ - იესომ უპასუხა:

„... არ განიდევნება თუ არა ლოცვით...“
მათე 17:21

იესომ ეს დაასახელა ერთ-ერთ მიზეზად, რატომ ვერ შეძლეს მოწაფეებმა „განედევნათ“ ეშმაკი. უფრო ადრე, მახურებისას, მოწაფეები იყვნენ იესოსთან, როდესაც იგი ლოცულობდა. მოგვიანებით, ერთ-ერთმა მოწაფებ უთხრა: „უფალო გვასწავლე ლოცვა, როგორც იოანე ასწავლიდა თავის მოწაფეებს.“ (1)

იესომ პასუხად საუფლო ლოცვა ასწავლა. მე ამ ლოცვიდან სამი ნააზრევი გაგიზიარეთ ადვენტის სეზონისას, და ამ ლოცვის ელემენტებს მოგვიანებით კვლავ დავუბრუნდები. თუმცა, მას შემდეგ, რაც მოწაფეებს ლოცვა ასწავლა, იესომ განაგრძო:

მე გეუბნებით: ითხოვეთ და მოგეცემათ; ეძებეთ და იპოვით; დააკაკუნეთ და გაგეღებათ. ვინაიდან ყველა, ვინც ეძიებს პოულობს და ვინც აკაკუნებს, გაეღება.
ლუკა 11:9-10

გთხოვთ, ეს მუხლები გახსოვდეთ ამ კვირის განმავლობაში. მე მას შემდეგ კვირაში კვლავ დავუბრუნდები.

„ციური მანნა“ დღეისათვის:

მე ყოველთვის მეტი რამ მაქვს სასწავლი ლოცვის შესახებ.

-----------------------
(1) ლუკა 11:1

*„მე მწამს, ჩვენ მზად უნდა ვიყოთ, რისი გაკეთება სურს ღმერთს ჩვენთვის და ჩვენი მეშვეობით. ეს გახლავთ ლოცვისაკენ მოწოდება, სიწმიდისაკენ მოწოდება და მოწოდება „ბრძოლის მზადყოფნისაკენ“ ახლა. ეს გახლავთ დაუყოვნებელი მოწოდება, რომელსაც ვერ ვუარყოფთ. მამაკაცებს, ქალებსა და ბავშვებს ჭირდებათ იესო.“

გენერალი ბრაიან ფედლი

ადვენტი - დედამიწაზე და ზეცაში

ბოლო სამი კვირის განმავლობაში მე ყურადღება გავამახვილე ლოდინის პროცესზე, რათა დამენახა ჩვენი მამის სასუფეველი და მისი ნების აღსრულება. ეს გახლავთ ლოცვა, რომელიც აკავშირებს ერთმანეთთან ზეცასა და დედამიწას:

მოვიდეს მეფობა შენი,
და იყოს ნება შენი,
ვითარცა ცათა შინა, ეგრეცა ქვეყანასა ზედა.
მათე 6:10

რამოდენიმე დღეში ჩვენ ვიზეიმებთ დღეს, როდესაც ზეცა და დედამიწა ერთმანეთს შეხვდა ბაგაში ბეთლემში, 2000 წლის წინათ. მოვიდა ღმერთის მეფობა, მისი ნება იყო ნათელი ვითარცა ცათა შინა, ეგრეცა ქვეყანასა ზედა.

ხორცშესხმა - ფაქტი, როდესაც „სიტყვა იქცა ხორცად“ – „ღმერთი იქცა ადამიანად“ იყო პირველი რეალური შეხვედრის წერტილი ზეცასა და ქვეყნიერებისა. ამგვარად, როდესაც მოწაფეებმა სთხოვეს იესოს ესწავლებინა მათთვის ლოცვა, რატომ გაიმეორა მან ლოცვა, რომელიც უკვე აღსრულდა მისი ქვეყნიერებაზე შობით?

რადგანაც ამ ლოცვის აღსრულებისათვის საჭიროა მუდმივი გამეორება სანამ ქრისტე კვლავ დაბრუნდება ქვეყნიერების აღსასრულს. ერთადერთი გზა, რომლითაც ეს შეიძლება მოხდეს, არის ზეცის შეხვედრით დედამიწასთან, იმ ინკარნაციით, როდესაც სიტყცვა იქცა ხორცად, ამჟამინდელი „სახით“.

ხირცშესხმის ეს სასწაული ხდება ყოველთვის, მე მიყვარს, როდესაც ნებისმიერი ხელახლა შობილი მორწმუნე, ხედავს, რომ მე ვცხოვრობ ქრისტეში და იგი ცხოვრობს ჩემში. ღმერთის მეფობა მოდის, ხსნა ყველა ადამიანისათვის იესოში გაცხადებულია იმგვარად, რომ ღმერთის ნება აღსრულებულია დედამიწაზე, ისევე როგორც ზეცაში.

ყოველ ჯერზე, როდესაც მე ვუღრმავდები საუფლო ლოცვას, მე მახსენდება მისი სრულყოფილება. იგი შერწყმულია მნიშვნელოვან საკითხებთან. სიტყვები: „მოვიდეს მეფობა შენი, და იყოს ნება შენი, ვითარცა ცათა შინა, ეგრეცა ქვეყანასა ზედა.“ არის კიდევ მეტად სრულყოფილი მიძღვნა მისი ნებისა და ხსნისადმი. როდესაც ჩვენ ამგვარად ვლოცულობთ, მაშინაა ადვენტი დედამიწასა და ზეცაში, რადგანაც უფრო მოახლოებულია ღვთის სასუფეველი.

„ციური მანნა“ დღეისათვის

დაე, ყოველ გულში იყოს მისთვის ადგილი! (1)

------------------------------------------
(1) სიტყვები საგალობლიდან „გიხაროდეთ“

ადვენტი - მეტის მოლოდინში!

როდესაც გასულ კვირაში მე დავსვი შეკითხვა „რას მოველი?“ - მე ვუპასუხე „მოვიდეს სუფევა შენი!“ 

რასაკვირველია, ეს ძალიან კარგად შეესაბამება იმ დღესასწაულს, რომელიც მეფათ-მეფის მოსვლას უკავშირდება.

თუმცაღა, ეს არ უნდა შეწყდეს ქრისტეს მოსვლით, რომელიც 2000 წლის წინ მოვიდა; ან ქრისტეს მეორედ მოსვლით და მის მორწმუნეთა სხეულის მეშვეობით დღეს. სანამ ჟამის აღსრულებისას ქრისტე კვლავ მოვა, ჩემი მოლოდინი გამოხატულია ლოცვაში:

„იყოს ნება შენი!“
მათე 6:10

კარგი უწყება იმის შესახებ, თუ რა არის უფლის ნება, ცნობილი გახდა ანგელოზის მეშვეობით, როდესაც იესო იშვა:

„დაიბადა თქვენი მაცხოვარი!“
ლუკა 2:11

„შობის“ მიზანი, იყო სამყაროსათვის მიეცა მაცხოვარი, რათა „ყოველი მისი მორწმუნე არ დაიღუპოს, არამედ ჰქონდეს საუკუნო სიცოცხლე“ (1). როდესაც პირველი ქრისტიანები საუფლო ლოცვას წარმოთქვამდნენ, იცოდნენ, რომ ღმერთის უპირველესი სურვილი არის, ღმერთს ჩვენს უფალს სურს: „რომ ყველა კაცი გადარჩეს და ეზიაროს ჭეშმარიტების შემეცნებას“ (2).

როდესაც მე ველი, როდის აღსრულდება უფლის ნება, ეს არის გამოწვევა, რომ უკვე ვუწყი როგორია მისი ნება. უფრო მარტივად რომ ვთქვათ, თუ არ ვიცი, და შესაძლებლობა მექნებოდა მეკითხა. მე ვერ ვთხოვ მას გადაარჩინოს სამყარო, რადგანაც ეს უკვე გააკეთა, გამოწვევა არის ის, რომ ბევრმა ადამიანმა ჩვენს სამყაროში არ იცის ეს ჭეშმარიტება. როდესაც მე ვიცი ღმერთის ნების შესახებ და რომ მან თავისი ნაწილი უკვე შეასრულა, მე ძალიან ახლოს ვარ შევასრულო ის, რაც ვიცი. როდესაც ადვენტის მოლოდინის დროს მე ვლოცულობ: „იყოს ნება შენი!“ სავარაუდოდ გადაწყვეტოლება იქნება

„ციურ მანნაში“ დღეს:

ზოგჯერ, მე გულში ვიცი პასუხი ლოცვაზე.

-----------------------------------------
(1) იოანე 3:16ბ
(2) 1 ტიმოთე 2:4

რას ველი?

შეკითხვა ყოველთვის მართებულია, ხოლო ჩემის მხრივ, იგი ყოველთვის იპყრობს განსაკუთრებულ პერიოდს ადვენტის სეზონის დროს. სიტყვა ნასესხებია ლათინურიდან (1) და აღწერს პერიოდს, როდესაც ქრისტიანები განსაკუთრებით არიან ფოკუსირებულნი ქრისტეს მოსვლაზე. ტრადიციულად, იგი დაკავშირებული იქნება მისი პირველი მოსვლის დღესასწაულთან, ამასთანავე მისი მეორედ მოსვლის მოლოდინთან.

რასაკვირველია, მეც ამაზე გავამახვილებ ყურადღებას; თუმცაღა, ეს ბლოგი, და ჩემი შემდეგი ნააზრევი, გაგიზიარებთ რა მოლოდინი მაქვს მე. მოლოდინი გამოხატულია საუფლო ლოცვაში:

„მოვიდეს მეფობა შენი!“
მათე 6:10

იმ დროს როდესაც „მეფობა“ დედამიწაზე კვლავაც განიცდის ეროვნულობის გაზრდას, მისი შედეგია მტრობა, სამხედრო მდგომარეობა, ხელშეკრულებისა და მოლაპარაკების წარმოება; იმ დროს, როდესაც ადამიანის უფლებები სერიოზულად ირღვევა, და ცხოვრებისეული ფასეულობები თითქოს მივიწყებული კონცეფციაა; იმ დროს, როდესაც ომები და ემბარგო იწვევს ბავშვების შიმშილისაგან სიკვდილს; სწორედ ამ დროს, მე არა მხოლოდ ვლოცულობ, არამედ ხმამაღლა ვღაღადებ: „მამაო ჩვენო, მოვიდეს მეფობა შენი!“

როდესაც მეფეთ-მეფე პილატეს წინაშე იდგა, მან განაცხადა:

„ჩემი სამეფო ამქვეყნიური არ არის; ჩემი სამყარო ამქვეყნიური რომ ყოფილიყო, მაშინ ჩემი მსახურნი იბრძოლებდნენ, რომ იუდეველებს ხელში არ ჩავვარდნოდი. მაგრამ ახლა, ჩემი სამეფო არ არის აქაური“.
იოანე 18:36

თქვენ და მე წარმოვაჩენთ მის სამეფოს. ჩვენი მისია, მთლიანად მის სამეფოს უკავშირდება. და რეალურად, იგი უკვე აქაა:

„ღმერთის სამეფო თვალსაჩინოდ არ მოვა. ვერ იტყვიან: აი, აქ არის, ან: იქ არისო. რადგან, აჰა, თვითონ თქვენშია ღმერთის სამეფო.“
ლუკა 17:20-21

ამგვარად, როდესაც ვლოცულობ „მოვიდეს მეფობა შენი“, ასევე ვიაზრებ, რომ

„ციური მანნა“ დღეისათვის არის:

თვითონ ჩვენშია ღმერთის სამეფო.

მე ველი და ვილტვი, რათა უკეთ ვიხილო იგი.
-------------------------------------
(1) ლათინურად = Adventus

რატომ ვარ აქ?

ფილოსოფოსი ამ შეკითხვის პასუხად განაცხადებდა, რომ ეს არის ტიპიური ეგზისტენციალური შეკითხვა, და მე ვეთანხმები. თუმცა, დღეს არ გავამახვილებ ყურადღებას ამ შეკითხვის ეგზისტენციალურ მხარეზე. თემის „იმპულსი“ (1) ჭრილში, შეკითხვა უკავშირდება იმ ფაქტს, რომ მე დღეს ვემსახურები ღმერთს აღმოსავლეთ ევროპის ტერიტორიაზე, და ეს გრძელდება რამოდენიმე წლის განმავლობაში.

გასული კვირა მე გავატარე იმ ადამიანებთან, რომელთაც მიიღეს მოწოდება გამხდარიყვნენ „ხსნის არმიის“ ოფიცრები და ჩვენ ამ საკითხთან დაკავშირებით შევეხეთ არაერთ საკითხს. ბოლო შეხვედრაზე კვირა დილით, მე ვიქადაგე ყველაზე მნიშვნელოვანი წინაპირობის შესახებ:

ხელმისაწვდომობა. 

როდესაც ქადაგებისთვის ვემზადებოდი, მივხვდი, რომ ხელმისაწვდომობის თემასთან დაკავშირებით შემეძლო ამერჩია უამრავი ნაწყვეტი ბიბლიიდან. მე დავასრულე ლევის მოწოდების ისტორიის მოკლე თხრობით.

„ამის შემდეგ იყო, რომ გამოვიდა და დაინახა მებაჟე სახელად ლევი, რომელიც საბაჟოში იჯდა. უთხრა: „გამომყევი“. მანაც ყოველივე მიატოვა, წამოდგა და გაჰყვა.“
ლუკა 5:27-28

ჩემი აზრით, იესო მიზანმიმართულად არ ეძებდა მებაჟეს ან ნებისმიერ კონკრეტულ პიროვნებას, როდესაც იგი ქმნიდა თავისი მოწაფეების გუნდს. იგი ეძებდა იმ ადამიანებს, რომლებიც ხელმისაწვდომნი იყვნენ. ადამიანები მზად არიან მიიღონ მოწოდება. „იგავში ვენახში მომუშავე მუშაკთა შესახებ“ (2), პატრონი არ მოითხოვს კვალიფიკაციას, როდესაც იგი წავიდა ვენახში მუშაკთა დასაქირავებლად. მან დაიქირავა ისინი, ვინც ხელმისაწვდომნი იყვნენ „დილაადრიან“. მე მწამს, რომ უფალი ყოველთვის ეძებს ხელმისაწვდომ ადამიანებს. ბიბლია მოგვითხრობს, რომ იგი ყოველთვის ვერ აღწევს წარმატებას. „ვეძიებდი მათში კაცს, ზღუდის ამშენებელს, ნაპრალში ჩამდგომს, ამ ქვეყნისთვის ჩემ წინაშე, რათა არ დამეღუპა იგი, მაგრამ ვერ ვპოვე.“ (3)

როდესაც იესომ მოუწოდა ლევის, იგი ხელმისაწვდომი იყო და გამოავლინა ხელმისაწვდომობა იმით, რომ მაშინვე გამოეპასუხა მოწოდებას იმით, რომ იგი წამოდგა, მიატოვა ყველაფერი და გაჰყვა იესოს.

ის, რომ მე ხელმისაწვდომი ვარ, არის ძირითადი მიზეზი იმისა, რომ მე ვარ აქ და მადლობას ვუძღვნი უფალს ამ შესაძლებლობისთვის. ჩემ ყოველდღიურ მსახურებაში მსოფლიოს ამ უმშვენიერეს ნაწილში, მე მსურს ხელმისაწვდომი ვიყო „დილაადრიან“ სულიწმიდის ზრახვების აღსასრულებლად. მე იგივეს ვუსურვებ ჩემს ყველა კოლეგას, ვინც იგივე მსახურებას იზიარებს! მე იგივე მსურს ვუსურვო ჩემ ყველა ძმასა და დას, რომ მათ გაიზიარონ ეს მსახურება!

„ციური მანნა“ დღეისათვის

მე აქ ვარ უფალო - ხელმისაწვდომი!

----------------------------------------
(1) „იმპულსი“ - მოძრაობა, რომელიც გამოწვეულია სულიწმიდის იმპულსით, არის 2018 წლის თემა აღმოსავლეთ ევროპის ტერიტორიაზე.
(2) მათე 20:1-16
(3) ეზეკიელი 22:30

“ერთი ღმერთი“!

იესოს ცხოვრების პერიოდში „ერთი“ ღმერთის აღიარება ყველა იუდეველის აღზრდის ნაწილს წარმოადგენდა. შესაძლოა, პავლესთვის  არსებობდა რამოდენიმე მიზეზი, როდესაც იგი ასახელებს ამ ასპექტს მის სწავლებაში, სულიწმიდის ერთობის შესახებ (1), და ჩემი აზრით, ყველაზე მნიშვნელოვანი არის ის, რომ აღიარების შედეგი არის შემდეგი: არსებობს მხოლოდ „ერთი“ ღმერთი, რომელსაც თაყვანი უნდა ვცეთ! იესომ სატანას შეახსენა ამის შესახებ, როდესაც მის მიერ უდაბნოში გამოიცდებოდა (2).

ეს გახლავთ უდიდესი საშიშროება, როდესაც „თაყვანისცემა“ სცდება სწორ მიმართულებას და ყურადღებას სხვა წყაროებზე ამახვილებს. თაყვანისცემაც კი, შესაძლოა თავისთავად იყოს მიზანი და ჩაანაცვლოს ღმერთი. როდესაც პავლე კორინთოს ეკლესიას წერდა და მიმართავდა როგორ მოხდა ეკლესიის გაყოფა, ერთ-ერთი საკითხი გახლდათ ის, რომ ისინი ყურადღებას ამახვილებდნენ „ინსტრუმენტზე“, რომლებიც უფალმა გამოიყენა რათა ისინი რწმენამდე მიეყვანა, გარდა ერთი და ჭეშმარიტი ღმერთის „თაყვანისცემისა“ (3). თუ ისინი გაერთიანდებოდნენ „ერთი“ ღმერთის თაყვანისცემაში, ეცოდინებოდათ, რომ აპოლო, კეფა და პავლე მხოლოდ ღმერთის „ინსტრუმენტები“ იყვნენ.

მე უდიდესი სურვილი მაქვს ვემსახურო უფალს და ვიყო მისი „ინსტრუმენტი“. დროდადრო მჭირდება დადასტურება იმისა, რომ იგი მიყენებს მე, როგორც მის იარაღს; თუმცაღა, აქ მთავრდება ყოველივე და მე აღარ მინდა გადავეღობო გზაზე - ფაქტიურად ეს არის იმ მცერეთაგან ერთ-ერთი, რაც მაშინებს. წლების განმავლობაში, მე მომსწრე ვიყავი მის „ინსტრუმენტთაგან“ რამოდენიმე როგორ იღებდა უფრო მეტ ყურადღებას, ვიდრე თავად უფალი.

შესაძლოა, სწორედ ამან აგვიხილოს თვალი, რომ თანამედროვე მუსიკის ვარსკვლავებს უწოდებენ „კერპებს“ და მათ „ფანები“ მეტ-ნაკლებად ეთაყვანებიან? „ვარსკვლავები“ მონაწილეობასაც კი ღებულობენ კონკურსებში, რათა მსოფლიოს უდიდესი „კერპები“ გახდნენ. მე ვერ ვუარყობ, რომ რამოდენიმე მათგანს პატივს ვცეთ, მათ შორის ცნობილ თაყვანისცემის-ლიდერებს, რადგანაც ისინი შესანიშნავი და წრფელი მუსიკოსები არიან. თუმცაღა, ჩემთვის არსებობს მხოლოდ ერთი ღმერთი, რომელიც ღირსია თაყვანისცემის.

„ციური მანნა“ დღეისათვის

 მე თაყვანს ვცემ უფალს, ჩემს ღმერთსდა მხოლოდ მას ვემსახურები.

---------------------------------------

(1) ….ეცადეთ შეინარჩუნოთ სულის ერთობა მშვიდობის საკვრელით. ერთია სხეული და ერთია სული, როგორც ხართ, კიდეც მოწოდებულნი თქვენი მოწოდების ერთი იმედით; ერთია უფალი, ერთია რწმენა. ერთია ნათლისღება, ერთია ღმერთი – ეფესელთა 4:3-6

(2) რადგან დაწერილია: უფალს, შენს ღმერთს ეცი თაყვანი და მხოლოდ მას ემსახურე. მათე 4:10

 (3) 1 კორინთელთა 1:12-13

მშვიდობაში და მშვიდობით სვლა!

მე მომწონს, როდესაც ადამიანებს ვესალმები: მშვიდობა თქვენდა“. ნორვეგიაში, ადამიანები ღიმილით შემომხედავენ, მაშინ როდესაც აღმოსავლეთ ევროპაში ეს არის კეთილი ტრადიცია, რომელსაც ბევრი ადამიანი იყენებს. პავლეს მიერ ჩამოთვლილ თვისებებში, ჩვენ ვხვდებით მშვიდობას, როდესაც საქმე ეხება „მოწოდების ღირსებას, რომელიც ჩვენ მივიღეთ“:

ეცადეთ შეინარჩუნოთ სულის ერთობა მშვიდობის საკვრელით.
ეფესელთა 4:3

დიდი ხნის განმავლობაში მე არ ვყოფილვარ ქრისტეს მიმდევარი, როდესაც აღმოვაჩინე, რომ ეშმაკის ყველაზე ცნობილი მახასიათებელი არის სტრატეგია, რომელსაც იგი იყენებს „გაყავი და იბატონე“. ერთობა არის ნებისმიერი ურთიერთობის საწყისი. როდესაც ირღვევა ერთობა, ურთიერთობა დაიშლება ნაწილებად.

რისი გაკეთება შეგვიძლია, რათა შევინარჩუნოთ სულის ერთობა?

რიკ უორენი წიგნში „სიცოცხლის მამოძრავებელი მიზანი“ გვისახავს შემდეგ მიზანს:

• ყურადღება გაამახვილეთ იმაზე, რა გვაქვს საერთო და არა, რა არის განმასხვავებელი 
• იყავით რეალისტურნი მოლოდინებში (არანაირი ურთიერთობა არ არის სრულყოფილი) 
• არჩიეთ გამხნევება და არა კრიტიკა 
• უარი განაცხადეთ ჭორის მოსმენაზე 
• მხარი დაუჭირეთ ლიდერებს 
• კონფლიქტის გადაჭრისათვის გამოიყენეთ ღმერთის მეთოდი (1) 

პავლეს რჩევა რომაელთა მიმართ არის იმავე სულით აღვსილი:

მაშ, ვესწრაფოთ მშვიდობასა და ერთმანეთის აღმშენებლობას
რომაელთა 14:19

„ციური მანნა“ დღეისათვის:

მე მსურს ძალისხმევა არ დაიშურო რათა ვიარო მშვიდობაში და მშვიდობით!

-------------------------------------
(1) მათე 18:15-17ა

ვისწავლოთ როგორ ვიაროთ

მე მიყვარს ფეხით გადაადგილება. შესაბამისად, მანქანის ტარების ნაცვლად, მომწონს ფეხით სიარული. გარდა ამისა, როდესაც დავრბივარ კიდეც, სარგებლობა გახლავთ ის, რომ ვინარჩუნებ ჯანმრთელობას. პრინციპები იგივეა უფლის სამეფოსთან მიმართებაში.

ეფესელთა მიმართ პავლეს პირველი წერილის პირველი სამი თავი, განსაკუთრებულ ყურადღებას ამახვილებს ქრისტეში ჩემს სტატუსსა თუ პოზიციაზე. პავლეს სურდა, დარწმუნებულიყო, რომ მის მკითხველებს გაცნობიერებული აქვთ საკუთარი პოზიცია. როდესაც ვიცი სად „ვზივარ“, მზად ვარ ავდგე და დავიწყო სიარული:

ამიტომ გემუდარებით, მე პატიმარი უფალში, მოიქცეთ იმ მოწოდების ღირსად, რომელშიც მოგიწოდეს....
ეფესელთა 4:1

სიტყვა, რომელსაც პავლე იყენებს, ბერძნულად ნიშნავს „სიარულს“. თუმცა, შესაძლოა, მისი გამოყენება „ცხოვრების“ მნიშვნელობითაც, რომლის გამოყენებასაც აღნიშნულ მუხლში ბიბლიის ბევრი მთარგმნელი ამჯობინებს.

„ცხოვრებასა“ და „სიარულს“ შორის არაერთი მსგავსებაა. მე ვცხოვრობ, რადგანაც ცოცხალი ვარ. მე არ ვეუბნები ჩემ გულს იფეთქოს, ან ფილტვებს - ისუნთქონ, ყოველივე ეს ნაწილია იმისა, რომ ცოცხალი ვარ. ისევე როგორც, როდესაც სიარული ვისწავლე, არ იყო საჭირო მეფიქრა როგორ ავმდგარიყავი და როგორ დამეწყო ფეხების მოძრაობა სწორად, რათა დანიშნულების ადგილამდე მივსულიყავი. საჭიროა, მხოლოდ ვიცოდე სად მივდივარ, რადგანაც „სიარულის ხელოვნება“ ჩემი ცხოვრების შემადგენელი ნაწილია.

როდესაც პავლე მემუდარება ვიარო და ღირსეულად ვიცხოვრო იმ მოწოდებით, რომელიც მივიღე, იგი კვლავ მიჩვენებს როგორი უნდა იყოს ეს ყოველივე. როდესაც ამას კითხულობთ, დაინახავთ, რომ იგი ადგენს იესოს თვისებათა ნუსხას. ეს ყოველივე ნიშნავს იარო იესოს მსგავსად სამყაროში დღეს. ეს გახლავთ ნორმალური ქრისტიანული ცხოვრება (1). მის გარეშე შეუძლებელია, ისევე როგორც თავად არ იმოქმედებს ჩვენ გარეშე. როდესაც ჩვენ მსგავსი სახით სიარულს ვიწყებთ, ეს ხდება ჩვენი შემადგენელი ნაწილი - ვაკეთებთ ამას ისე, რომ არც კი ვფიქრობთ, ან ვერც კი ვაცნობიერებთ (2). ჩვენ ვიმსჯელებთ ამ თვისებათაგან რამოდენიმეზე შემდგომ კვირებში.

„ციური მანნა“ დღეისთვის:

ვისწავლოთ როგორ ვიაროთ - ქრისტეს მსგავსად

------------------------------------------
(1) „ნორმალური ქრისტიანული ცხოვრება “უოთჩმენ ნის - „იჯექი, იარე, ადექი!“ წიგნის ავტორის კიდევ ერთი წიგნი გახლავთ. ნის წიგნებმა ძალიან დიდი გავლენა მოახდინა ჩემ პირად სულიერ ცხოვრებაზე.

(2) „მაშინ ეტყვიან მას მართლები პასუხად: უფალო, როდის გიხილეთ შენ მშიერი და დაგაპურეთ? ან მწყურვალი და გასვით?... მათე 25:37-40

წადით!

დავალება „წადით!“ მრავალი კონტექსტით რთულად ჟღერს. თქვენ შეგიძლიათ გაიგონოთ ეს „სპორტული შესვენების“ დროს, როდესაც მწრთვნელი გაამხნევებს გუნდს, მეტი ძალისხმევა გამოიჩინონ, რათა გუნდს გამარჯვება მოუტანონ. იგი გამოიყენება საბჭოებზე, როდესაც გადაწყვეტილება მიღებულია, და „წადით!“ ყოველთვის არის ქრისტეს სხეულის შესაფერისი ზოგადად, და კონკრეტულად „ხსნის არმიისათვის“.

ბერძნული სიტყვა, რომელსაც პავლე იყენებს, როდესაც გვამხნევებს „ეშურეთ სულიერ ნიჭებს“ (1) არის იგივე სიტყვა, რაც ეწოდება იუდეურ „მეოთხე“ რელიგიურ მხარეს -მოშურნე. იესოს ერთ-ერთი მოწაფე სიმონი (არა პეტრე) ითვლება, რომ სწორედ ამ ჯგუფის წარმომადგენელი იყო (2), და ზოგიერთ მკვლევარს სწამს, რომ პავლე იყო მათთან დაკავშირებული (3). მოშურნეები ძალიან ერთგულნი იყვნენ საკუთარი მრწამსის და იბრძოდნენ მის დასაცავად, პავლე მოგვიწოდებს ჩვენს გვქონდეს მსგავსი სწრაფვა.

გასულ კვირას, ჩემი ერთი მეგობარი ჩემს ნაწერს ასე გამოეპასუხა:

მე ვისურვებდი, რომ გაცილებით მეტი ადამიანი იყოს ანთებული სულიწმიდაში. როგორც ვხედავ, იგიზგიზო, ეს არჩევანია, რომელსაც თითოეული ადამიანი თავად აკეთებს, ცეცხლი ჩნდება, როდესაც ადამიანი ირჩევს გახდეს მოწაფე და ლოცვას დაუთმოს დრო.

მე სრულიად ვეთანხმები და შემდეგნაირად ვუპასუხე:

ეს ძალიან მნიშვნელოვანია. მოწაფეებმა მიიღეს სულიწმინდა და ნიჭები, რადგანაც ისინი იმყოფებდნენ ძიებაში და ელოდნენ სულიწმიდას. მე უნდა ავიღო ინიციატივა, რათა სულიწმიდამ გამოიყენოს ჩემში ეს ინიციატივა... ეს ხდება იმიტომ, რომ სულიწმიდა არის ღმერთი, და ღმერთის თვისება არის სიყვარული, ღმერთი არასოდეს ახვევს საკუთარ თავს რომელიმე ადამიანს.

აქედან გამომდინარე, „წადით“ რეალურად ნიშნავს „მიჰყევით მას“. ეს იმას ნიშნავს, რომ უფრო და უფრო მეტად უნდა გადავცე საკუთარი თავი ღმერთს, რადგანაც იესომ უკვე სრულად გაიღო თავი ჩემთვის - მათ შორის სულიწმიდა. იოანე ნათლისმცემელმა დაინახა ეს სანამ იესო გაწირავდა საკუთარ თავს, და გამოხატა ეს შემდეგნაირად:

„ის უნდა განდიდდეს, მე კი უნდა ვმცირდებოდე“
იოანე 3:30

რამდენად მარტივია, და ზოგჯერ რამდენად რთულია.

„ციური მანნა“ დღეისათვის:
მივყვე მას, გულისხმობს დავკარგო საკუთარი თავი და მოვიპოვო იგი.
--------------------------------------------------------
(1) 1 კორ. 14:1 – იხილეთ აგრეთვე: „რომელია უდიდესი ძღვენი?“
(2) მათე 10:4, საქმეები 1:13
(3) პირველყოვლისა - როდესაც პავლე მიმართავს ჯგუფს თავის წერილებში, იგი ამას პატივისცემით აკეთებს. მეორე - იგი იყო მებრძოლი იესოს მიმდევრების დევნის პერიოდში.

როგორ ვხსნი სულიწმინდის ძღვენებს?

როდესაც 16 წლის ასაკში სულიწმიდით მოვინათლე, მსურდა ეს კურთხევა რაც შეიძლება მეტი ადამიანისთვის გამეზიარებინა. ამიტომ, მე ვუთხარი უფალს: „თუ გსურს, რომ მე მოვუთხრო „არმიას“ ამის შესახებ, მსურს, ამის გაკეთების საშუალება ტერიტორიის კონგრესზე მომცე მომავალ ზაფხულს!“ 

- მე არავისთვის მითქვამს ამ შეთანხმების შესახებ, და მიუხედავად იმისა, რომ 16 წლის ასაკიდან ბევრ კონგრესში ვყოფილვარ ჩართული, მხოლოდ ერთხელ მთხოვეს მომეთხრო ჩემი დამოწმება. ეს მოხდა „მომავალ ზაფხულს“. 1973 წელს მე ვიდექი დიდ სპორტულ დარბაზში და მრავალრიცხოვანი აუდიტორიის წინაშე ვამოწმებდი იმის შესახებ, რა მივიღე და რომ ეს ყველა მორწმუნისთვისაა ხელმისაწვდომი. „მან უკვე მოგვცა იგი. თუმცა ძღვენი უნდა გაიხსნას!“, იყო ჩემი უწყება 45 წლის წინ და დღესაც იგივეა.

თუ უკვე მიიღეთ ფაქტი, რომ ძღვენს აქვს თქვენი სახელის იარლიყი, თქვენ უკვე მიიწევთ ძღვენის გახსნის პროცესისკენ. დღე, როდესაც ჩემი ცხოვრება მივუძღვენი იესოს, და განვსაზღვრე, რომ ეს იყო ჩემი ცხოვრებისეული გადაწყვეტილება, დავრწმუნდი ერთ რამეში:

‘მიეცით და თქვენც მოგეცემათ: კარგი საწყაო, დატკეპნილი, გატენილი და პირთამდე სავსე მოგეცემათ თქვენსავე კალთაში.“
ლუკა 6:38

ჩემს ცნობიერებაში ეს იყო ძალიან პირდაპირ და წინ. თუ მე მივუძღვენი ჩემი ცხოვრება იესოს, ის მომცემს თავის ცხოვრებას. თუ მე გადავცემ ჩემს ნიჭებს, იგი გადმომცემს თავისას. თუ მე მივუტევე, იგიც მომიტევებს და ასე შემდეგ (1).

ეს იყო მხოლოდ აღმოჩენის მოგზაურობის დაწყება. მე ვკითხულობ, სხვა ადამიანებმა როგორ მიიღეს სულიწმინდის ძღვენი და ვაანალიზებ, რომ ისინი იყვნენ ჩვეულებრივი ადამიანები, სწორედ ისეთნი, როგორიც მე ვარ. ეს ესადაგება პირველი მოწაფეების ბიბლიურ ხატებას, როგორც ძალიან ჩვეულებრივი და ძალიან ადამიანური ხალხისა, რომლებმაც შექმნეს მორწმუნეთა პირველი სხული, როგორც გამოხატულია მოციქულთა საქმეებში და პავლეს წერილებში.

მას შემდეგ, რაც ეს მივიღე, შემდეგი ნაბიჯი არის მივიჩნიო იგი ჩემი ახალი ცხოვრების განუყოფელ ნაწილად ქრისტეში. ერთი მარტივი მაგალითი: თუ მე ვარ ქრისტეში, იგი კი ჩემში, ეს იმას ნიშნავს, რომ როდესაც მე ვლოცულობ ადამიანებისათვის და ხელს ვასხამ მათ, ხელები ქრისტეს ხელებად გარდაიქმნება. ეს არის აზროვნების ახალი საშუალება; ეს არის სულიწმინდის ძღვენის გახსნის ნაწილი.

„ციური მანნა“ დღეისათვის:

სულიწმინდაში სიარული არის კვლევის უწყვეტი მოგზაურობა.

---------------------------
(1) საუფლო ლოცვა – მათე 6:12

ნიჭები, როგორც საწვავი მოძრაობისთვის

ამ გასაოცარ საგალობელში „როგორიც მე ვარ“, ბილ ჰაიმსი ლოცულობს: „წაიღე ყოველი სწრაფვა, ყოვლი უნარი, წაიღე ყველა ჩემი სურვილი, და დაუქვემდებარე შენს ნებას“ (1). ამ წინადადებაში, იგი ოთხი ფაქტორიდან ეხება სამს, რაც გავლენას ახდენს, ჩემს, როგორც იესოს მოწაფის მოძრაობაზე: სწრაფვა, უნარები (ანუ ნიჭები) და „ოცნებები და სურვილი“, რომელიც არის ჩემი პიროვნების ნაწილი.

საინტერესოა, რომ იესოს თითქოს არ აწუხებდა ნიჭები, როდესაც მოუწოდა მოწაფეებს. მისი ყურადღება თითქოს მეტად იყო მიპყრობილი „ხელმისაწვდომობაზე“ ვიდრე რაიმე სხვაზე. მოწაფეობა პირველ ყოვლისა არის მოწოდება ვიყოთ მისი მიმდევარნი. ხელმისაწვდომობა იყო ის საერთო „ნიჭი“, რომელიც პირველ თორმეტ მოწაფეს ჰქონდა; ხელმისაწვდომობა იყო საერთო ფაქტორი მუშაკთათვის იგავში „ვენახის მუშაკებზე“ (2)

მაგრამ, როდესაც გამოცხადდება ხელმისაწვდომობა, ისევე როგორც ჰაიმსი გადმოსცემს სიმღერაში: „დაე, ყოველივე შენ გადმოგცე უფალო ხელთ, შენთვის ვიცხოვრებ, მოდი ჩემს ცხოვრებაში“ (1) - უფალს სურს, ჩვენ ყველამ გამოვიყენოთ ჩვენი ნიჭები და გავავრცელოთ მისი სიყვარული.

ჩემი უდიდესი სურვილია, ვიხილო ადამიანების ხსნა იესო ქრისტეში რწმენის მეშვეობით. ეს შეიძლება მოხდეს ბევრ დენომინაციაში. თუმცაღა, ერთ-ერთი მიზეზი ჩემთვის რატომ ავირჩიე „ხსნის არმია“, არის ის, რომ იგი მაძლევს ასპარეზს, სადაც შემიძლია ჩემი ნიჭების გამოყენება“.

ბევრ სფეროში მე რამოდენიმე პატარა ნიჭები მაქვს. მე მიყვარს წერა, და მჯერა, რომ უნდა გამოვიყენო ეს შესაძლებლობა. მე მიყვარს მუსიკალურ ინსტრუმენტებზე დაკვრა, და „ხსნის არმიაში“ მაქვს თითქმის შეუზღუდავი შესაძლებლობანი გამოვავლინო ჩემი შეზღუდული უნარები. მე მიყვარს ენები, და გამაგზავნეს ისეთ ადგილებში, სადაც ვერც კი ვიფიქრებდი, რომ ხელმისაწვდომი იქნებოდა ჩემთვის მათი შესწავლა. მე მიყვარს ადამიანებთან ყოფნა და ნააზრევისა და ცხოვრების გაზიარება მათთან... ნუსხა საკმაოდ გრძელია. საბედნიეროდ, ღვთის სამეფოში ერთ ადამიანს არ სჭირდება თვითონ ყველაფრის გაკეთება, რადგანაც იგი არის მორწმუნეთა სხეულის ნაწილი, ნიჭების უკიდეგანო მარაგით.

ფიქრობთ, რომ ბიჭმა, რომელმაც მოათავსა ხუთი პური და ორი თევზი იესოს ხელებში გაითვალისწინა რა მოხდებოდა? (3) არც თქვენ უნდა განსაჯოთ თქვენი ნიჭების ფასეულობა, სანამ არ მათავსებთ მას იგივე ხელში.

„ციური მანნა“ დღეისათვის:

იმოქმედე - და გაოცდი ღმერთით!

--------------------------

(1) ინგლისური ტექსტის „ლინკი“ აქ  

(2) მათე 20:1-16

(3) იოანე 6:1-13

ახალი მოძრაობა!

ძველი აღთქმისეული ისტორიების კითხვისას, არ არის რთული დავინახოთ, როგორ მოქმედებს უფალი რჩეულ ერში და მათი მეშვეობით, და როგორ გამოუვლენს მათ საკუთარ გეგმებს. ებრაელთა მიმართ წერილის ავტორმა, ყურადღება გაამახვილა და აღწერა ეს ყოველივე შემდეგნაირად:

„ღმერთი ძველთაგან მრავალგზის და მრავალგვარად ელაპარაკებოდა მამებს წინასწარმეტყველებაში. ამ უკანასკნელ დღეებში კი გველაპარაკა ძეში, რომელიც დააყენა ყოვლის მემკვიდრედ, რიმლის მეშვეობითაც შექმნა საუკუნენი“.
ებრაელთა 1:1-2

რწმენა იმისა, რომ ქრისტე სუფევდა ღმერთში - „პირველ მამოძრავებელ ძალაში“ - როდესაც შექმნა საყარო, გახლდათ ძალიან მნიშვნელოვანი „გზის“ პირველ მიმდევართათვის, რომელთაც მოგვიანებით ქრისტიანები ეწოდათ. როდესაც ღმერთი იქცა ხორცად, მისი თანდასწრება და ამოცნობა გახდა კიდევ უფრო აშკარა. ღმერთი არ იყო მხოლოდ დისტანციური შემომქმედი, არამედ ცხოვრობდა ჩვეულებრივ ადამიანთა შორის, „ჩვენსავით გამოცდილი ყველაფერში, გარდა ცოდვისა“ (1).

წინასწარმეტყველებმა იხილეს, რომ ეს ყოველივე მოხდებოდა, ესაიამ კი, ამგვარად აღწერა:

„რადგან განდიდებული და ამღლებული
ამბობს ასე,
მარადმყოფი და რომლის სახელი წმიდაა:
„მაღალ და წმიდა ადგილზე ვდგავარ მე,
მაგრამ შემუსვრილთან და სულით
თვინიერთან,
რათა გამოაცოცხლოს თვინიერთა სული,
და გამოაცოცხლოს შემუსვრილთა გული“.
ესაია 57:15

მაშასადამე, იესო ქრისტეს შობა იმდენად არსებითია ქრისტიანული რწმენისთვის და ღმერთის ხსნის გეგმის მამოძრავებელი ძალისთვის. ხორცშესხმით პირველი მამოძრავებელი ძალა თავის ქმნილებას ახალ მოძრაობას აძლევს. იესოს უკანასკნელ სიტყვათაგან იყო შემდეგიც: „წადით ამიტომაც...“ 

- თუ ჩვენ არ ვაცნობიერებთ ხორცშესხმის საიდუმლოს, მაგრამ მაინც გვსურს ვაკეთოთ ის, რაც მისი ნებაა, ჩვენ სავარაუდოდ უნდა ვიმოძრაოთ, მაგრამ ჩართული პარკირების მუხრუჭით. უფრო დაწვრილებით ინკარნაციის შესახებ იხილეთ მომავალ კვირაში წერილში - „მესამე მოძრაობა“.

„ციური მანნა“ დღეისათვის

მე ვმოძრაობ, რადგან იგი ჩემთანაა დღენიადაგ (1)

-------------------------------
(1) ებრაელთა 4:15ბ
(2) მათე 28:20