ჩვენი დროის უდიდესი გამოწვევა?

„ხსნის არმიის“ საერთაშორისო მისიის დებულება აცხადებს, რომ ჩვენი მისიაა ვიქადაგოთ იესო ქრისტეს სახარება და „დახმარება აღმოვუჩინოთ ადამიანებს ყოველგვარი მიკერძოების გარეშე“ (1). გენერლის „მოწოდება ჩართულობისკენ“,  კვლავ შეგვახსენებს ჩვენი მისიის დებულების ამ მნიშვნელოვანი როლის შესახებ (2). ჩართულობა, ნამდვილად მთავარი იყო მისი მისიის გაცნობიერებაში:

ყველაფერი, რასაც მამა მაძლევს, ჩემთან მოვა. ჩემთან მოსულს გარეთ არ გავაძევებ.
იოანე 6:37

 იესო აცხადებს, რომ იგი ნებისმიერ მასთან მისულს არასოდეს გააძევებს. და მაინც, ზოგიერთი მაინც გაშორდება მას დაღონებული. სწორედ ასე დაემართა მდიდარს, რომელიც მოვიდა იესოსთან და ჰკითხა რა უნდა გაეკეთებინა, რათა დაემკვიდრებინა საუკუნო სიცოცხლე. მან დაადასტურა, რომ იცავდა მცნებებს, მაგრამ რაღაც არ ჰყოფნიდა. ამის შემდეგ იესო შეეწინააღმდეგა მას ამ გამოწვევით: „თუ გინდა, სრულყოფილი იყო, წადი, შენი ქონება გაყიდე და მიეცი ღარიბებს, და გექნება საუნჯე ზეცაში; მერე მოდი და გამომყევი.“ (3). გამომდინარე იქიდან, რომ ამ კაცს ჰქონდა დიდი სიმდიდრე, ეს გამოწვევა მისთვის ძალიან დიდი იყო და დატოვა იესო.

იესო იღებს ყველას. იესოს არ გაუძევებია მდიდარი კაცი. ეს მისი პირადი არჩევანი იყო. ვიღაც სავარაუდოდ იტყვის, რომ ეს კაცი იყო დისკრიმინაციის მსხვერპლი, რადგანაც მდიდარი იყო, თუმცა მას მაინც შეეძლო გაჰყოლოდა იესოს მოწაფეების მსგავსად. თუმცა, მე დარწმუნებული ვარ, რომ მან იცოდა, რომ  უყვარდათ და მიღებული იყო. მისთვის გამოწვევა მდგომარეობდა იმაში, რომ უნდა გაეკეთებინა არჩევანი, რაც ასევე გულისხმობდა სხვა რაღაცის დათმობას.

უკვე 2000 წელიას არ შეცვლილა. როდესაც მე ვაკეთებ არჩევანს, ეს თითქოსდა არის შესაძლებლობაზე ზეგავლენა, რათა გავაკეთოთ სხვა არჩევანი. როდესაც ყველას აქვს ყველაფრის იმედი და სურს შეინარჩუნოს არჩევანის თავისუფლება ნებისმიერ ვითარებაში, ეს ძალიან რთული ხდება. იქნებ, ეს იქცეს ჩვენი დროის უდიდეს გამოწვევად?

„ციური მანნა“ დღეისათვის:

იესო არასოდეს არავის გააძევებს

------------------------------------------------

(1) საერთაშორისო ორგანიზაცია „ხსნის არმია“ წარმოადგენს მსოფლიო ქრისტიანული ეკლესიის ევანგელისტურ ფრთას. მისი სწავლების საფუძველია ბიბლია. იგი მოღვაწეობს ღმერთის სიყვარულით. მისი დანიშნულებაა იქადაგოს იესო ქრისტეს სახარება და მისი სახელით დახმარება აღმოუჩინოს ადამიანებს ყოველგვარი მიკერძოების გარეშე.

(2) გენერალ ფედლის მოწოდება: „მოწოდება ჩართულობისაკენ“: ჩვენ არ უნდა დავუშვათ ადამიანების გაკიცხვა, მოვეპყოთ ადამიანებს პატივისცემითა და თანაგრძნობით, გვახსოვდეს ჩვენი მისია, რომ ქრისტეს სახელით გავითვალისწინოთ ადამიანთა საჭიროებები ყოველგვარი დისკრიმინაციის გარეშე.

(3) მათე 19:21

არის თუ არა „იესოს სახელი“ მანტრას სახეობა?

„მანტრა“ არის ბგერა, რომელიც უკავშირდება ინდუიზმსა და ბუდიზმს. ბგერა გამოიყენება რათა გააანალიზოს ფიქრი ან მიზანი. სიტყვას აქვს რამდენიმე მნიშვნელობა, როგორიცაა მაგ: ლოცვა, ჰიმნი ან დამარცვლა. ეს არის ბგერის ან სიტყვის გამეორება, რომელმაც უნდა მოახდინოს ეფექტი.

საინტერესოა, რომ იესო გამუდმებით საუბრობდა მისი სახელით ლოცვის შესახებ.
გთავაზობთ ერთ მაგალითს:

თუ რამეს ითხოვთ ჩემი სახელით, გავაკეთებ.
იოანე 14:14

ნათელია, რომ პირველმა ქრისტიანებმა მიიღეს მისი სწავლება და პრაქტიკაშიც იყენებდნენ მას. მათ სჯეროდათ, რომ იესო იყო მათ შორის, როდესაც მისი სახელით იკრიბებოდნენ (1). ისინი აცხადებდნენ, რომ სასწაულები ხდებოდა რწმენით იესოს სახელით (2). ისინი ნათლავდნენ იესოს სახელით (3) და აცხადებდნენ, რომ ხსნა არის მხოლოდ მის სახელში (4) თუმცაღა, არაფერია იმის მანიშნებელი, რომ ისინი იესოს სახელს იყენებდნენ მანტრას ფორმით. სახელს ჰქონდა ძალა მხოლოდ მაშინ, როდესაც იგი გამოიყენებოდა რწმენით იესო ქრისტეში. თუ იგი გამოყენებულ იქნებოდა მსგავსი კონტექსტის მიღმა, სახელს შესაძლოა ემოქმედა მიზნის წინააღმდეგ. ამის მაგალითი შესაძლოა ვიპოვნოთ სკევას შვიდი ვაჟის ისტორიაში, რომლებიც ცდილობდნენ განედევნათ ბოროტი სულები იესოს სახელით, ისე რომ არ იცნობდნენ მას როგორც იესო ქრისტეს (5).

მე ხშირად წარმოვთქვამ „იესოს“ მაგრამ არა როგორც წმინდა სიტყვას ან მაგიურ ფორმულას რომელიც დამაკავშირებს მე ღვთიურთან, რაც არის ჩემს გარეთ ან ჩემში. სწორედ ამ სახელით, მამა ღმერთი არის განდიდებული, რადგანაც იგი ადასტურებს, რომ მე მწამს იგი და ყოველივე რაც მან ჩემთვის გააკეთა. მოგვიანებით, იგი ადასტურებს, რომ რწმენა არის დაკავშირებული მის სახელთან და არა ჩემთან.

ამგვარად, როგორც გენერალი ფედლი შეგვახსენებს „ჩვენი მისიაა ადამიანური საჭიროებების გათავისება იესოს სახელით“ (6) - ეს არის გაცილებით მეტი, ვიდრე „წმინდა ბგერა“ - იგი ჩვენს მსახურებას ათავსებს ღმერთის მისიის შუაგულში. ამ მისიის მიზნით, არაფერი იქნება გაკეთებული, არც არის რაიმეს გაკეთება შესაძლებელი, მისი სახელის მიღმა.

„ციური მანნა“ დღეისათვის:

მხოლოდ იესო ქრისტეს სახელით!

-----------------------------
(1) მათე 18:20
(2) საქმეები 3:16
(3) საქმეები 2:38
(4) საქმეები 4:12
(5) საქმეები 19:13-16
(6) გენერალ ფედლის მოწოდება: „მოწოდება ჩართულობისაკენ“: ჩვენ არ უნდა დავუშვათ ადამიანების გაკიცხვა, მოვეპყოთ ადამიანებს პატივისცემითა და თანაგრძნობით, გვახსოვდეს ჩვენი მისია, რომ ქრისტეს სახელით გავითვალისწინოთ ადამიანთა საჭიროებები ყოველგვარი დისკრიმინაციის გარეშე.

რას ნიშნავს „პატივისცემა“?

მე არ მჭირდება ბევრი დრო სოციალურ მედიაში შეტყობინებებისა და კომენტარების წასაკითხად სანამ დავინტერესდები დაავიწყდათ თუ არა ადამიანებს რას ნიშნავს პატივისცემა. 

თუმცაღა, ჩემი შეკითხვა დღეს ეხება სიტყვის ეტიმოლოგიას და პატოვისცემის გამოხატვისადმი მოწოდებას (1). სიტყვა წარმოსდგება ლათინური სიტყვიდან 'respicere' და ნიშნავს „უკან მოხედვას“ ან „კვლავ ნახვას“. ჩემთვის ამას აქვს მინიმუმ ორი მნიშვნელობა:

1) ვნახო ადამიანი და ვაგრძნობინო მას თავი კვლავ და კვლავ “დანახულად“.
2) მოვეპყრო ადამიანს ისე, რომ როდესაც კვლავ შევხვდები, არ შერცხვეს.

როდესაც ბევრი წლის წინ ჩემს მეუღლეს მაგნას, უნდა მოეფიქრებინა სახელი სკოლისშემდგომი პროექტისათვის, რომელიც ჩვენ აღმოსავლეთ ევროპაში გვქონდა, მან არჩია ეწოდებინა „მნახე!“ (2) როდესაც ბავშვები არიან დანახულნი და აღიარებულნი, ისინი იზრდებიან და ყალიბდებიან, რადგანაც გრძნობენ პატივისცემას. თუ ისინი არ არიან დანახულნი, ეცდებიან ყურადღება მიიქციონ ხშირად იმგვარად, რაც შესაძლოა არ იყოს კარგი გზა. ძალიან ხშირად მათ იციან, რომ რასაც აკეთებენ არ არის კარგი, თუმცა არაფერია იმაზე უარესი, ვიდრე იგრძნო უგულებელყოფა და გარიყულობა.

რეალურად, ზრდასრულები არიან ის ბავშვები, რომლებიც გაიზარდნენ. ჩვენ გვჭირდება, რომ ვიყოთ დანახულნი, და მექანიზმები, რომელთაც ჩვენ ვიყენებთ, როდესაც უგულებელყოფილად ვგრძნობთ თავს, ხშირად იმდაგვარია, როგორც ეს ბავშვობაში იყო.

მე ვიცი, რომ უფალი ჩემი მწყემსია (3) და რომ იგი ზრუნავს ჩემზე, იესომ საკუთარ თავს კეთილი მწყემსი უწოდა (4), და როგორც ღმერთმა გამოაგზავნა იგი ქვეყნიერებაში, ასევე გვაგზავნის იესო ჩვენ (5). ეს იმას ნიშნავს, რომ ერთ-ერთი როლი, რომელიც ნაგულისხმევია მოწაფეობაში, არის მწყემსად ყოფნა = ადამიანები, რომლებიც ხედავენ სხვებს და ამგვარად ამჟღავნებენ პატივისცემასა და ჩართულობას.

ზეციდან იმზირება უფალი, ხედავს ადამიანის ყველა ძეს...
ფსალმუნი 33:13

„ციური მანნა“ დღეისათვის:

... და ჩვენ ვართ მისი თვალები დედამიწაზე

----------------------------------
(1) გენერალ ფედლის მოწოდება: „მოწოდება ჩართულობისაკენ“: ჩვენ არ უნდა დავუშვათ ადამიანების გაკიცხვა, მოვეპყოთ ადამიანებს პატივისცემითა და თანაგრძნობით, გვახსოვდეს ჩვენი მისია, რომ ქრისტეს სახელით გავითვალისწინოთ ადამიანთა საჭიროებები ყოველგვარი დისკრიმინაციის გარეშე.

(2) 'See me!'
(3) ფსალმუნი 23
(4) იოანე 10:11
(5) იოანე 20:21

მე ჩართული ვარ

ივნისის ბოლოს მე წავალ ნორვეგიაში, სადაც კონგრესში მივიღებ მონაწილეობას. ეს იქნება „განსხვავებული“ კონგრესი, და მოუთმენლად ველი მას. კონკრეტულად, ველი „გრძელ მაგიდას“, რომელიც მოთავსებული იქნება მთავარ ქუჩაზე. მაგიდასთან ადგილები ყველასთვის ხელმისაწვდომია. ვისაც სურვილი ექნება, შეუძლია დაჯდეს მაგიდასთან, გაიზიაროს საკვები და ურთიერთობა. არის რაღაც ღვთიური მაგიდის გარშემო გაზიარებაში. ნორვეგიელმა პოეტმა, ტრიგვე სკაუგიმ ეს ჩამოაყალიბა შესანიშნავად თავის მოკლე ნააზრევში Maundy Thursday-ში (1):

შემდეგ მაინ აიღო ჩემი გული
სწორედ სადილის შემდეგ
შესწირა მადლობა
აკურთხა გული და თქვა
ეს არის ჩემი გული
რომელიც განაგრძობს ფეთქვას და დაიწვება
ყველასთვის, ვინც არ იწამა
რომ არის ადგილი მათთვის
აქ, მაგიდასთან
მოდით, რადგანაც ყველაფერი დასრულებულია
მოდით, თქვენ ამ ადგილს ეკუთვნით

ეს მარტივი ლექსი არის გენერალ ფედლის „მოწოდება ჩართულობისაკენ“ შინაარსის ილუსტრირება გასაოცარი გზით. ადამიანების ჩართულობა გულის კარნახის ამბავია. ჩვენ შეგვიძლია ჩავწეროთ ეს ჩვენს მისიის განაცხადებში, შეგვიძლია ამის შესახებ კათედრებიდან ვიქადაგოთ, ჩვენ შეგვიძლია მოვათავსოთ მაგიდა მთავარ ქუჩაზე, მაგრამ ადამიანებს, რომლებიც „გარედან“ მოდიან, ეცოდინებათ მომდინარეობს თუ არა ეს გულიდან. თანაგრძნობის მსგავსად, ჩართულობასაც აქვს თავისი ფასი - იესომ განსაზღვრა ფასი თავის „ახალ“ მცნებაში:

როგორც მე შეგიყვარეთ თქვენ, თქვენც ისე გიყვარდეთ ერთმანეთი.
იოანე 13:34ბ

„ციური მანნა“ დღეისათვის

რადგანაც იესომ ჩამრთო მე, მეც უნდა ჩავრთო სხვები

------------------------------------------
(1) ლუკა 22:7-20
(2) „მოწოდება ჩართულობისაკენ“: ჩვენ არ უნდა დავუშვათ ადამიანების გაკიცხვა, მოვეპყოთ ადამიანებს პატივისცემითა და თანაგრძნობით, გვახსოვდეს ჩვენი მისია, რომ ქრისტეს სახელით გავითვალისწინოთ ადამიანთა საჭიროებები ყოველგვარი დისკრიმინაციის გარეშე.

რა არის შესაბამისი თაყვანისცემა?

თუ დავაკვირდებით იმ ეკლესიებს, რომლებიც იზრდებიან - ერთ-ერთი თვისება გახლავთ ის, რომ ადამიანები დადიან ეკლესიაში, რადგანაც ადამიანებისათვის თაყვანისცემა არის შესაბამისი (2). მე რომ ჩავატარო ღია გამოკითხვა, და ვკითხო ადამიანებს, რას ნიშნავს შესაბამისი თაყვანისცემა, დარწმუნებული ვარ, პასუხების ფართო ნუსხას მივიღებ. ვფიქრობ, ასაკი, კულტურული წარმომავლობა, მოლოდინები, ურთიერთობები, ბალანსი მიმღებსა და მწარმოებელს შორის, იქნება ის ფაქტორები, რომლებიც გავლენას მოახდენენ პასუხზე.

დარწმუნებული ვარ, რომ მნიშვნელოვანია თაყვანისცემის დაგეგმვა ყველა ამ ფაქტორის გათვალისწინებით. არასდროს უნდა დავივიწყოთ იესოს სიტყვები:

„ღმერთი არის სული და მისი თაყვანისმცემლებიც სულითა და ჭეშმარიტებით უნდა სცემდნენ თაყვანს.“
იოანე 4:24

მე ვცხოვრობ იმ კულტურაში, რომელიც განსხვავებულია იმ კულტურისაგან, სადაც მე გავიზარდე. მრავალი კუთხით, მე საერთოდ არ ვარ კულტურულად რელევანტური. მე ვერ მოვაჩვენებ თავს, რომ მოლდოველი, ქართველი, ან რომელიმე სხვა კულტურის წარმომადგენელი ვარ, რაც ასე განსხვავდება ჩემი კულტურისაგან. თუმცა მე შემიძლია ვიყო აუთენტური და მართალი თაყვანისცემაში. მე შემიძლია ძალისხმევა არ დავიშურო დავამყარო ურთიერთობა ადამიანებთან, რომელთაც მე ვხვდები და შემიძლია ვილოცო, რომ იესოს სიყვარული გადმოიფრქვევა ჩემგან. მე შემიძლია გავამხნევო სხვა კულტურის წარმომადგენლები რათა ისინი იყვნენ აუთენტურნი და მართალნი თაყვანისცემაში და მონახონ ის გამოხატულება, რომელიც მათ აკავშირებს მათი ასაკობრივი ჯგუფის და კულტურის ადამიანებთან.

რამოდენიმე წლის წინ, მე კავშირი მქონდა ეკლესიის წარმომადგენლებთან, სადაც უმეტესად შავი ტყავის ტანსაცმელში ჩაცმული ახალგაზრდები იყვნენ, რომლებიც ატარებდნენ პირსინგს და ჯაჭვებს. მე ვერ ვიზიარებდი მათ სტილს, მაგრამ მესმოდა მათი სწრაფვა. რამოდენიმე წლის განმავლობაში, მე ჩართული ვიყავი უაზარმაზარ „ქრისტიანულ სპორტულ გაერთიანებაში“ ნორვეგიაში. მათ ჩემთან საერთო ჰქონდათ ის, რომ იყვნენ ახალგაზრდები, აქტიურები სპორტში და ჰქონდათ ქრისტიანული რწმენა. წლების მანძილზე ისინი იწვევდნენ პენსიონერ „მოხუც“ პასტორს (1), როგორც მთავარ მქადაგებელს ზაფხულის ბანაკების დროს, სადაც იკრიბებოდა ასობით ახალგაზრდა. მიზეზი: მოხუცი პასტორი იყო აუთენტური, მართალი და სავსე სწრაფვით კომუნიკაციის დროს. იგი სიცოცხლის მომტანი იყო.

„ციური მანნა“ დღეისათვის:

აუთენტურობა, სიყვარული და ცხოვრება შესაბამისია ყველა კულტურაში.

--------------------------------------------
(1) ედინ ლვოვა (1920-2014) - აუთენტურობა, სიყვარული და ცხოვრება!

(2) გენერალ ბრაიან ფედლის „მისიისკენ მოწოდების“ :

მოწოდება თაყვანისცემისკენ: ჩვენ უნდა ვიზეიმოთ ღმერთის გამომსყიდველობითი სიყვარული ჩვენი თაყვანისცემის მეშვეობით, კულტურულად შესაბამისი გზების ძიებით, რათა ერთად შევიკრიბოთ და თაყვანი ვცეთ და მადლობა მივუძღვნათ ღმერთს როდესაც მივდივართ და ვესალმებით ხალხს. 

ზრუნვამ მოახდინა გავლენა ღმერთის „ახლა“-ზე?

როდესაც „მძლეველთა სესიის“ კადეტი ვიყავი ქ. ლონდონში 1974-76 წლებში, კამპანია „ღვთის გულისათვის, იზრუნეთ“, კვლავაც „ხსნის არმიის“ ძლიერი ყურადღების ქვეშ იყო. 

2019 წელს, დაახლოებით 45 წლის შემდეგ, „ხსნის არმია“ რუმინეთში ზეიმობს თავისი მსახურების 20 წლის თავს. მათ აირჩიეს „სიყვარული და ზრუნვა“, რათა გადმოეცათ რას მოიცავს ჩვენი მსახურება.

მე მჯერა, რომ სიყვარულს და ზრუნვას გავლენა ექნება ღმერთის „ახლა“-ზე, და კვლავ დავუბრუნდები იოანეს სახარებას.

ხუთმა ადამიანმა, რომელთაც ძლიერ უყვარდათ იესო, არ მიატოვეს იგი მისთვის ყველაზე რთულ დროს. ამ ხუთ ადამიანს შორის იყვნენ მარიამი და იოანე. ხუთი ადამიანი, ზრუნვით მიყვებოდნენ ფეხდაფეხ ჯვარს. როდესაც იესომ ისინი იქ მდგომნი დაინახა, დარწმუნებული ვარ, ზრუნავდა ხუთივე მათგანზე, ისევე როგორც იგი ზრუნავს სრულიად კაცობრიობაზე. თუმცა, მისი ცხოვრების უკანასკნელი გაბრძოლების დროს, მან დაგვანახა, რას გულისხმობს ზრუნვა სრულიად კაცობრიობისათვის, იგი მიუბრუნდა თავის დედას და იოანეს და სთხოვა ეზრუნათ ერთმანეთზე როგორც დედა-შვილს.

დარწმუნებული ვარ, მიღებულმა ზრუნვამ და გაცემულმა ზრუნვამ უდიდესი გავლენა მოახდინა ღმერთის უმნიშვნელოვანეს „ახლა“-ზე მარადიულად = იესომ წამოიძახა:

„აღსრულდა.“
იოანე 19:30

ნორვეგიულ ენაში ჩვენ გვაქვს ერთი სიტყვა „აღსრულდა“, რომელიც ითარგმნება „მოხდა მისი დასრულება“ ან „შესრულებულია“. ორმხრივმა სიყვარულმა და ზრუნვამ მისი მისია მიიყვანა აღსრულებამდე. სიცოცხლე ვერ იარსებებს სიყვარულისა და ზრუნვის გარეშე. მე ვერ ვიზრუნებ, თუ არ ძალმიძს მივიღო ზრუნვა, და მე ვერ მეყვარება, თუ არ შემიძლია მივიღო სიყვარული. როდესაც სიყვარული და ზრუნვა გამოიყოფა, ჩვენ ვხედავთ როგორ აღსრულდა ღმერთის „ახლა“ და სრულიად მისიის აღსრულება მოახლოებულია.

ციური მანნა დღეისათვის:

ღვთის გულისათვის, იზრუნეთ!

ბერძნებმა მოახდინეს გავლენა ღმერთის „ახლა“-ზე?

თუ ჩემს ბლოგებს კითხულობდით გასული კვირეების განმავლობაში, გეცოდინებათ, რომ მე მწამს, პასუხი არის „დიახ“. სანამ მიზეზს აგიხსნიდეთ, მე მჯერა, რომ ყოველივეს, რაც იოანემ აარჩია, შეეტანა თავის სახარებაში, ჰქონდა მიზანი:

მოწაფეების წინაშე ბევრი სხვა ნიშანიც მოიმოქმედა იესომ, რაც ამ წიგნში არ დაწერილა, ეს კი დაიწერა, რათა ირწმუნოთ, რომ იესო არის ქრისტე, ძე ღმერთისა, და რათა მორწმუნეებს სიცოცხლე გქონდეთ მის სახელში.იოანე 20:30-31

არაფერია დაწერილი შემთხვევით. იმ შემთხვევაშიც, თუ გეჩვენებათ, რომ რაღაც უმნიშვნელო ინფორმაციაა, იგი შეიძლება იყოს იოანეს მხრიდან მკაცრად რედაქტირებული მონათხრობი, რომელსაც სასიცოცხლო მნიშვნელობა აქვს იმის გასაცნობიერებლად, თუ ვინ არის იესო და რას ნიშნავს ხსნა.

იოანესთვის ძალიან მნიშვნელოვანია ჩაეწერა, რომ ფილიპემ და ანდრიამ იესოს უთხრეს რა უთხრეს მათ ბერძნებმა: „ბატონო, იესოს ნახვა გვსურს“. იესო თითქოს სწორედ ამას ელოდა. მან უპასუხა:

„დადგა ჟამი, რომ განდიდდეს ძე კაცისა!“იოანე 12:23

ამ ამბავში არ არის მოთხრობილი იესოსა და ბერძნების პირისპირ შეხვედრის ამბავი, თუმცა, დარწმუნებული ვარ, ისინი იყვნენ იმ ადამიანთა შორის, რომლებიც მოგვიანებით ამოწმებდნენ იესოს შესახებ.

ამგვარად, განცხადებამ „იესოს ნახვა გვსურს“, მოახდინა გავლენა ღმერთის „ახლა“-ზე?

იესოს მიზანი იყო გაეზიარებინა, რომ სახარება ხელმისაწვდომია „ნებისმიერისთვის“, არ არის შეზღუდული მხოლოდ ღმერთის რჩეული ერით, ბერძნები იყვნენ წარმართების სინონიმი (1). როდესაც ხალხთა მასიდან გამოითქვა სურვილი ენახა „იესო“ - მე მწამს, რომ იესომ მიიღო ნიშანი „მისია შესრულებულია“ = „ღმერთის ახლა“ დადგა. ეს დადასტურდა ორი იუდეველის მიერ = ფილიპემ და ანდრიამ, უთხრეს იესოს ბერძნების სურვილის შესახებ. 

არაფერია, უფრო ძლიერი დამაბრკოლებელი, რათა შევიგრძნოთ ღმერთის „ახლა“, ვიდრე რასიზმი. დღეისათვის, ეს „ჭირი“ გავლენას ახდენს, ისეთ საზოგადოებაზეც კი, რომელიც ატარებს „ქრისტიანის“ სახელს. ქრისტიანისა და რასიზმის შერწყმა შეუძლებელია, რადგანაც „ქრისტეში... აღარ არსებობს არც იუდეველი და არც ბერძენი“ (2) - ჩვენ ადამიანები ვართ.

„ციური მანნა“ დღეისათვის:

ქრისტეში ერთობა გავლენას ახდენს ღმერთის „ახლა“-ზე!

----------------------------------------

(1) პავლემ გაგვიზიარა მისი მრწამსი: ქრისტეს სახარება „... ღმერთის ძალაა იგი ყოველი მორწმუნის გადასარჩენად, ჯერ იუდეველისა და მერე ბერძენისა.“ რომაელთა 1:16

(2) გალატელთა 3:28ა

ცნობისმოყვარეობამ მოახდინა გავლენა ღმერთის „ახლა“-ზე?

ღმერთის „ახლა“-ზე ფიქრისას, მე მივუახლოვდი იმ მომენტს, როდესაც იესომ თქვა: „ჩემი ჟამი ჯერ არ მოსულა“. ეს მან განაცხადა მისი ძმების პასუხად, როდესაც ძმები არწმუნებდნენ წასულიყო იუდეაში კარვობის დღესასწაულზე (1). იესომ უთხრა ძმებს, რომ მათ შეეძლოთ წასულიყვნენ. ისინი წავიდნენ დღესასწაულზე, იესო კი დარჩა გალილეაში, და ამბავი გრძელდება:

„მაგრამ მას მერე, რაც მისი ძმები ავიდნენ დღესასწაულზე, თვითონაც ავიდა, ოღონდ არა გაცხადებულად, არამედ ფარულად.“
იოანე 7:10

მაშ, რამ შეაცვლევინა იესოს გადაწყვეტილება? ამჯერად რამ მოახდინა გავლენა ღმერთის „ახლა“-ზე?
ვფიქრობ, პასუხს ვიპოვნით შემდეგ მუხლში:

იუდეველნი კი ეძებდნენ დღესასწაულზე და კითხულობდნენ, 

ის სად არისო?

თითქოს იუდეველი ლიდერები ეძებდნენ მას ცუდი განზრახვით, თუმცა დღესასწაულზე მყოფი ადამიანები „ეძებდნენ“ მას, რადგანაც „ამბობდნენ კეთილიაო“ (მ.12).

როდესაც იერემიამ ტყვეობაში მყოფ ღმერთის რჩეულ ხალხს გაუზიარა სიტყვა მომავალსა და იმედზე, მან ასევე გააჟღერა დაპირება:

“ძებნას დამიწყებთ და მიპოვით, როცა მთელი გულით მომძებნით. თავს გაპოვნინებთ“
იერემია 29:13-14ა

როდესაც ადამიანები გულით მიძღვნილნი და წრფელნი არიან ღმერთის ძიებაში, მე მწამს, რომ ისინი გავლენას მოახდენენ ღმერთის „ახლა“-ზე. მე მწამს, რომ იგი უკვე იქაა, „მაგრამ ფარულად“!

„ციური მანნა“ დღეისათვის

ღმერთი იქაა სადაც თქვენ ხართ - ფარულად

-------------------------------------------
(1) იოანე 7:1-13

სამარიელ დედაკაცზე მოახდინა გავლენა ღმერთის „ახლა“-მ?

გასულ კვირას მე დავსვი რამოდენიმე შეკითხვა მარიამთან, იესოს დედასთან მიმართებაში. დღეს მე ვესტუმრები იაკობის ჭას, სიქართან ახლოს, სამარიაში და თვალყურს მივადევნებ საუბარს იესოსა და სამარიელ დედაკაცს შორის. ბიბლიის მკითხველთათვის, იოანეს სახარების მე-4 თავიდან ეს ამბავი კარგად ნაცნობია, და იოანეს სახარების დარჩენილი ნაწილის მსგავსად ვხვდებით ჭეშმარიტების არაერთ ფენას, როგორც დაფარულს, ასევე ცხადს, და იგი იმსახურებს, რომ კვლავ და კვლავ დავუბრუნდეთ მას.

რაღაც მომენტში, იოანე თითქოს დასცინის დედაკაცის უვიცობას იმასთან დაკავშირებით, რის თქმასაც იესო ცდილობდა მისთვის. შემდეგ, იოანე ვარაუდობს, რომ დედაკაცმა შეიცნო სულიერი ჭეშმარიტება, რომელიც სწავლულებისთვის, როგორიცაა ნიკოდემოსი ამოუცნობი საიდუმლო იყო. სწორედ ამიტომ მიყვარს მისი სახარება და მივიჩნევ მას როგორც შედევრს.

როდესაც იესო საუბრობს წყალზე რომლის მიცემაც მას შეუძლია, დედაკაცი პასუხობს: „ბატონო, მომეცი ის წყალი, რომ აღარ მომწყურდეს და აღარც წყლის ამოსაღებად მოვიდე აქ“. მრავალი წლის განმავლობაში მე ვფიქრობდი და ვასწავლიდი, რომ მან ვერ გაიგო რის შესახებ საუბრობდა იესო. მაგრამ, იქნებ გაიგო? ცნობილია, რომ იაკობის ჭას ჰქონდა რელიგიური მნიშვნელობა. შესაძლოა ეს იყო მისი რელიგიური წყურვილის ნაწილი, რომელმაც იგი მოიყვანა ამ სპეციალურ ჭასთან? მთელი საუბრის კონტექსტში, მე მჯერა, რომ იგი სწორედ ამას გულისხმობდა.

როდესაც დედაკაცმა მოგვიანებით ჰკითხა, სად იყო ჭეშმარიტი ადგილი თაყვანისცემისთვის, მე მწამს, რომ იესომ იცოდა, რომ მას სურდა შეეტყო რას ნიშნავს თაყვანისცემა და უპასუხა:

„მაგრამ დგება ჟამი და დადგა კიდეც, როცა ჭეშმარიტი თაყვანისმცემელნი სულითა და ჭეშმარიტებით სცემენ მამას თაყვანს, რადგან მამაც სწორედ ასეთ თაყვანისმცემლებს ეძებს თავისთვის“
იოანე 4:23

ამგვარად, დიახ, მე მწამს, რომ დედაკაცზე ზემოქმედება მოახდინა ღმერთის „ახლა“-მ. იესომ თქვა „დგება ჟამი“ - რაც მიუთითებს მომავალზე, თუმცა დედაკაცისთვის ეს იყო გამოვლენილი, და მას სწამდა, რომ ჭეშმარიტებაა, იესომ განაგრძო: „და დადგა კიდეც“.

„ციური მანნა“ დღეისათვის

რწმენა, რომელშიც ღმერთი გამოვლინდა ჩემს წინაშე, გავლენას ახდენს მის „ახლა“-ზე!

-------------------------------------

მარიამმა მოახდინა ზეგავლენა ღმერთის „ახლა“-ზე

მე ამ შეკითხვას ვსვამ მოწოდების კონტექსტში, რათა ვიყოთ „ბრძოლისათვის მზად “ახლა“ (1). ეჭვგარეშეა, რომ მარიამმა მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა, როდესაც მან შვა ღვთის ძე. მისმა მზადყოფნამ მნიშვნელოვანი წილი შეასრულა ღმერთის განზრახვაზე მომხდარიყო ეს ახლა. თუმცაღა, დღეს მე ყურადღებას გავამახვილებ მის როლზე იესოს პირველ სასწაულში.

ეს მოხდა კანაში ქორწილის დროს, როდესაც მარიამმა შეიტყო შემაცბუნებელი სიახლე იმის შესახებ, რომ მასპინძელს უთავდებოდა ღვინო, ქორწილი კი ჯერ არ დამთავრებულიყო, მან ეს ამბავი შვილს უთხრა. ხოლო იესომ მოულოდნელად შეაწყვეტინა მას და უთხრა:

„იესომ მიუგო: „რა, მე დ შენ დედაკაცო? ჩემი დრო ჯერ არ დამდგარა.“იოანე 2:4

როდესაც იესომ მიუგო „ჩემი დრო ჯერ არ დამდგარა“ - ეს მიმანიშნებს რომ იგი კვლავაც ელოდა მამისაგან როდის დადგებოდა „ახლა“. მაშ, რამ აიძულა იესო შეეცვალა აზრი?

მე მჯერა, რომ ეს იყო მარიამი - მას კიდევ ერთხელ არ წამოუჭრია ეს საკითხი იესოს წინაშე, არამედ მსახურებს უთხრა: „გააკეთეთ ყველაფერი, რასაც ის გეტყვით“.

მარიამს არ ჰქონია ნანახი რაიმე სასწაული იესოსაგან, თუმცა ბევრ სიტყვას ინახავდა მის შესახებ გულში. მას სწამდა იესოსი, და ამას ამჟღავნებდა ქმედებაშიც და სიტყვებითაც. მსგავსი რწმენა შეეხო მისი შვილის გულს. რადგანაც მარიამმა რწმენით შვა იესო, იგივე რწმენითა და სიყვარულით მან მისცა დასაბამი მისიას, რომელიც იესოს უნდა შეესრულებინა.

მე მწამს, რომ რწმენა და სიყვარული კვლავაც ეხება ძის გულს.

„ციური მანნა“ დღეისათვის:

რწმენასა და სიყვარულს შეუძლია გარდაქმნას „ახლა“ ღმერთის სწორ მომენტად.

მე კვლავ გაგიზიარებთ ნააზრევს, როგორ შეგვიძლია ზეგავლენა მოვახდინოთ ღმერთის „ახლა“-ზე შემდეგ ბლოგებში (2)
------------------------------
(1) იცი რა არის ლოცვა?
(2) ასევე იხილეთ „ახლაა ჟამი“

ახლაა ჟამი

მხოლოდ რამოდენიმე დღე გვაშორებს 2019 წელს, ახალი წელი ყოველთვის ჩამაფიქრებს ხოლმე დროის შესახებ. ერთ-ერთი ნაწყვეტი ბიბლიიდან, რომელიც მე ძალიან მიყვარს, და მუდმივად ვკითხულობ ხოლმე, არის იესოს პირადი მისიის განაცხადი, მხოლოდ იმიტომ, რომ მისი მისია ჩემი მისიაა (1). განაცხადში იესომ თქვა:

„უფლის შეწყალების წლის გამოსაცხადებლად“, იმისათვის, რომ განვაცხადოთ რომ ახლაა ჟამი; ეს გახლავთ მარადიული ერთადერთის მადლის საიუბილეო სეზონი
ლუკა 4:19

ბევრ თარგმანში გაცხადებულია, რომ იესო მოვიდა :უფლის შეწყალების წლის გამოსაცხადებლად“ - მადლის წლისა. თუმცაღა, დრო არ არის არც წარსული და არც მომავალი; დრო ყოველთვის არის „ახლა“!

უფალი არის უდიდესი „მე ვარ“ = ღმერთი არის „მარადიული ახლა“. პავლემ აღმოაჩინა ეს და დაწერა:

„აჰა, ახლაა შესაფერისი ჟამი; აჰა, ახლაა ხსნის დღე“.
2 კორინთელთა 6:2ბ

ამ მიზეზით, მე შემიძლია ვილოცო: „ახლა აქ ვარ, ღმერთო, და ვიცი, რომ შენც აქ ხარ და მე ვიცი, რომ ეს არის მადლის მისაღები ჟამი!“

„ციური მანნა“ დღეისათვის:

მადლი არის „ახლა“ არის სწორი წუთი!

------------------------------------
(1) ეს არის ყველა მოწაფის მისია, რადგანაც, როგორც ღმერთმა გამოგზავნა იესო წუთისოფელში, ისე გვაგზავნის ჩვენ ქვეყნიერებაზე - იხილეთ იოანე 20:21.

* წყარო

ადვენტი - მეტის მოლოდინში!

როდესაც გასულ კვირაში მე დავსვი შეკითხვა „რას მოველი?“ - მე ვუპასუხე „მოვიდეს სუფევა შენი!“ 

რასაკვირველია, ეს ძალიან კარგად შეესაბამება იმ დღესასწაულს, რომელიც მეფათ-მეფის მოსვლას უკავშირდება.

თუმცაღა, ეს არ უნდა შეწყდეს ქრისტეს მოსვლით, რომელიც 2000 წლის წინ მოვიდა; ან ქრისტეს მეორედ მოსვლით და მის მორწმუნეთა სხეულის მეშვეობით დღეს. სანამ ჟამის აღსრულებისას ქრისტე კვლავ მოვა, ჩემი მოლოდინი გამოხატულია ლოცვაში:

„იყოს ნება შენი!“
მათე 6:10

კარგი უწყება იმის შესახებ, თუ რა არის უფლის ნება, ცნობილი გახდა ანგელოზის მეშვეობით, როდესაც იესო იშვა:

„დაიბადა თქვენი მაცხოვარი!“
ლუკა 2:11

„შობის“ მიზანი, იყო სამყაროსათვის მიეცა მაცხოვარი, რათა „ყოველი მისი მორწმუნე არ დაიღუპოს, არამედ ჰქონდეს საუკუნო სიცოცხლე“ (1). როდესაც პირველი ქრისტიანები საუფლო ლოცვას წარმოთქვამდნენ, იცოდნენ, რომ ღმერთის უპირველესი სურვილი არის, ღმერთს ჩვენს უფალს სურს: „რომ ყველა კაცი გადარჩეს და ეზიაროს ჭეშმარიტების შემეცნებას“ (2).

როდესაც მე ველი, როდის აღსრულდება უფლის ნება, ეს არის გამოწვევა, რომ უკვე ვუწყი როგორია მისი ნება. უფრო მარტივად რომ ვთქვათ, თუ არ ვიცი, და შესაძლებლობა მექნებოდა მეკითხა. მე ვერ ვთხოვ მას გადაარჩინოს სამყარო, რადგანაც ეს უკვე გააკეთა, გამოწვევა არის ის, რომ ბევრმა ადამიანმა ჩვენს სამყაროში არ იცის ეს ჭეშმარიტება. როდესაც მე ვიცი ღმერთის ნების შესახებ და რომ მან თავისი ნაწილი უკვე შეასრულა, მე ძალიან ახლოს ვარ შევასრულო ის, რაც ვიცი. როდესაც ადვენტის მოლოდინის დროს მე ვლოცულობ: „იყოს ნება შენი!“ სავარაუდოდ გადაწყვეტოლება იქნება

„ციურ მანნაში“ დღეს:

ზოგჯერ, მე გულში ვიცი პასუხი ლოცვაზე.

-----------------------------------------
(1) იოანე 3:16ბ
(2) 1 ტიმოთე 2:4

რას ველი?

შეკითხვა ყოველთვის მართებულია, ხოლო ჩემის მხრივ, იგი ყოველთვის იპყრობს განსაკუთრებულ პერიოდს ადვენტის სეზონის დროს. სიტყვა ნასესხებია ლათინურიდან (1) და აღწერს პერიოდს, როდესაც ქრისტიანები განსაკუთრებით არიან ფოკუსირებულნი ქრისტეს მოსვლაზე. ტრადიციულად, იგი დაკავშირებული იქნება მისი პირველი მოსვლის დღესასწაულთან, ამასთანავე მისი მეორედ მოსვლის მოლოდინთან.

რასაკვირველია, მეც ამაზე გავამახვილებ ყურადღებას; თუმცაღა, ეს ბლოგი, და ჩემი შემდეგი ნააზრევი, გაგიზიარებთ რა მოლოდინი მაქვს მე. მოლოდინი გამოხატულია საუფლო ლოცვაში:

„მოვიდეს მეფობა შენი!“
მათე 6:10

იმ დროს როდესაც „მეფობა“ დედამიწაზე კვლავაც განიცდის ეროვნულობის გაზრდას, მისი შედეგია მტრობა, სამხედრო მდგომარეობა, ხელშეკრულებისა და მოლაპარაკების წარმოება; იმ დროს, როდესაც ადამიანის უფლებები სერიოზულად ირღვევა, და ცხოვრებისეული ფასეულობები თითქოს მივიწყებული კონცეფციაა; იმ დროს, როდესაც ომები და ემბარგო იწვევს ბავშვების შიმშილისაგან სიკვდილს; სწორედ ამ დროს, მე არა მხოლოდ ვლოცულობ, არამედ ხმამაღლა ვღაღადებ: „მამაო ჩვენო, მოვიდეს მეფობა შენი!“

როდესაც მეფეთ-მეფე პილატეს წინაშე იდგა, მან განაცხადა:

„ჩემი სამეფო ამქვეყნიური არ არის; ჩემი სამყარო ამქვეყნიური რომ ყოფილიყო, მაშინ ჩემი მსახურნი იბრძოლებდნენ, რომ იუდეველებს ხელში არ ჩავვარდნოდი. მაგრამ ახლა, ჩემი სამეფო არ არის აქაური“.
იოანე 18:36

თქვენ და მე წარმოვაჩენთ მის სამეფოს. ჩვენი მისია, მთლიანად მის სამეფოს უკავშირდება. და რეალურად, იგი უკვე აქაა:

„ღმერთის სამეფო თვალსაჩინოდ არ მოვა. ვერ იტყვიან: აი, აქ არის, ან: იქ არისო. რადგან, აჰა, თვითონ თქვენშია ღმერთის სამეფო.“
ლუკა 17:20-21

ამგვარად, როდესაც ვლოცულობ „მოვიდეს მეფობა შენი“, ასევე ვიაზრებ, რომ

„ციური მანნა“ დღეისათვის არის:

თვითონ ჩვენშია ღმერთის სამეფო.

მე ველი და ვილტვი, რათა უკეთ ვიხილო იგი.
-------------------------------------
(1) ლათინურად = Adventus

მე მამის რჩეული ვარ

როგორ შეიძლება ეს, როდესაც მას ამდენი შვილი ჰყავს?

ფაქტიურად, მამაჩემი „ყველას მამაა“. სწორედ ასეთ დასკვნას აკეთებს პავლე იმ ასპექტების ნუსხაზე, რომელიც ჩვენ გვაერთიანებს ერთ სულში (1). როდესაც პავლე ამ განცხადებას აკეთებს, მე დარწმუნებული ვარ, იგი არ აკეთებს შეზღუდვას „ყველასგან“ „ყველა მორწმუნის“ მიღმა, მე მწამს, რომ იგი გულისხმობს თითოეულ პიროვნებას ამ ქვეყანაზე. იმავე წერილში იგი წერს სულის ერთობის შესახებ, მან უკვე განაცხადა, რომ ჩვენი უფალი იესოს მამა აგრეთვე:

„იწოდება ყოველი მამობა ცაში და დედამიწაზე.“
ეფესელთა 3:15

მე შევხვედრივარ ბევრ ადამიანს, ასევე მორწმუნეებს, რომლებიც ეჭვქვეშ აყენებენ ღმერთის, როგორც „სრულყოფილი მამის“ ხატებას. ძალიან ხშირად, ეს დისკომფორტი აშორებს მათ ცუდი გამოცდილებიდან, რომელიც გამოწვეულია მოშორებული ან შეურაცხმყოფელი მიწიერი მამისგან, რომელიც ძალიან შორს იყო სრულყოფილებისგან. მამა ღმერთი აწესებს სტანდარტს თუ როგორია კარგი მამა - და კარგი მიწიერი მამაც კი სულ მცირეოდანსაც კი ვერ გაიღებს იმისა, რასაც „სრულყოფილი მამა“ აკეთებს. რადგანაც „სრულყოფილ მამას“ შეუძლია მოიცვას ყველა მისი შვილი. შემდგომში:

„... ვინც მიიღო და ირწმუნა მამის სახელი, მათ მისცა ხელმწიფება ღვთის შვილებად გახდომისა.“
იოანე 1:12

ამგვარად, როდესაც ადამიანი მიიღებს იესო ქრისტეს მის ცხოვრებაში, იგი ხდება ღმერთის შვილი, და ამგვარად იგი ასევე ღმერთის ფავორიტია. არასოდეს მოხდება ისე, რომ „სრულყოფილი მამა“ ერთ შვილს მეორისგან გამოარჩევს, რადგანაც მან იცის, რომ იმისათვის, რომ ასიამოვნოს ერთს, დაარღვევს სულიწმიდასთან კავშირს და სწორედ ამის ხილვა სურს ღმერთს მის შვილებში. მას სურს, რომ ჩვენ დავითთან ერთად ვიმღეროთ:

აჰა, რა კარგია და რა საამური, როდესაც ერთად ცხოვრობენ ძმები!
ფსალმუნი 133:1

... მაშ, წავიდეთ წინ, როგორც ერთი არმია, ერთი უწყებითა და ერთი მისიით.

„ციური მანნა“ დღეისათვის:

მე ვილტვი გავუზიარო ჩემი მამა ყველას!

------------------------------------------
(1) …. ეცადეთ შეინარჩუნოთ სულის ერთობა მშვიდობის საკვრელით. ერთია სხეული და ერთია სული, როგორც ხართ კიდეც მოწოდებულნი თქვენი მოწოდების ერთი იმედით; ერთია უფალი, ერთია რწმენა, ერთია ნათლისღება, ერთია ღმერთი და მამა ყოველთა. ეფესელთა 4:3-6

ვაცნობიერებ, ვინ ვარ

2018 წლის იანვარში, როდესაც მოხდა ჩვენი ხელდასმა, როგორც ტერიტორიული ლიდერებისა აღმოსავლეთ ევროპის ტერიტორიაზე, ჩემ ქადაგებაში განვაცხადე შემდეგი: „თუ არ ვაცნობიერებ ვინ ვარ და რატომ ვარ აქ, იმას ნიშნავს, რომ „ხსნის არმიის“ მისიისთვის საფრთხეს წარმოვადგენ!“

ვერ ჩაერთვებით სულიერ ბრძოლაში, თუ არ გექნებათ გაცნობიერებული ვინ ხართ და რატომ ხართ ბრძოლაში. სწორედ ამიტომ ვხვდებით ბიბლიაში ამდენ სწავლებას ქრისტეს მსგავსებასთან და იმ მისიასთან დაკავშირებით, რომლის ნაწილნიც უნდა ვიყოთ.

ეს საკითხი გახლავთ პავლეს მთავარი ყურადღების საგანი ეფესელთა მიმართ წერილში. იგი იწყებს ჩვენი მსგავსებით ქრისტესთან და განაგრძობს სწავლებას, რა იგულისხმება მისიაში პრაქტიკული თვალსაზრისით. საბოლოოდ იგი წერს როგორ აღგვჭურავს უფალი, რათა შევძლოთ ამ სულიერ ბრძოლაში ყოფნა. უოთჩმენ ნიმ ეფესელთა დედააზრი აიღო და წარმოადგინა იგი სამ მნიშვნელოვან ნაბიჯად ჩვენ სულიერ განვითარებაში. მისი წიგნის სახელწოდებაა „იჯექი, იარე, ადექი!“ და „ჯდომა“ გულისხმობს მსგავსებას = ჩვენ სტატუსს ქრისტეში:

„აღგვადგინა მასთან ერთად და თანადაგვსხა ზეცაში, ქრისტე იესოში“.
ეფესელთა 2:6

რამოდენიმე წლის წინ, ადამიანი, რომელიც ბოროტით შეპყრობილი იყო, იმდენად ახლოს მოვიდა ჩემთან, რომ მისი ცხვირი ჩემ ცხვირს შეეხო. ჩვენს შორის შედგა საუბარი, იგი მაგინებდა და მწყევლიდა და თქვა, რომ მე ეშმაკისეული ადამიანი ვიყავი. რადგანაც ვაცნობიერებ, ვინ ვარ ქრისტეში, მე შევძელი მშვიდად მესაუბრა ბოროტ სულთან და ვუთხარი: „შენ იცი ვინ ვარ. შენ იცი, რომ მე ქრისტეში ვარ და არაფრის გაკეთება შეგიძლია ამასთან დაკავშირებით!“ 

ეს ადამიანი ყვიროდა, იქნევდა ხელებს ისე, რომ სათვალე ქვაფენილზე დამივარდა, შემდეგ კი, ეს ადამიანი გაიქცა. მე უვნებელი ვიყავი და ჩემი სათვალეც გადარჩა. ეს არ გახლდათ სასიამოვნო გამოცდილება, თუმცა სასიამოვნო იყო იმის დანახვა, რომ თუმცა ბოროტი სულები „მატყუარები“ არიან მათი „მამის“ მსგავსად (2) მათ იციან რა არის სიმართლე, როდესაც ჭეშმარიტებით შეეწინააღმდეგები. როდესაც ვაცნობიერებთ ვინ ვართ ქრისტეში, შევძლებთ იმის გაკეთებას, რისკენაც იაკობი მოგვიწოდებს:

„ამიტომ დაემორჩილეთ ღმერთს, წინ აღუდექით ეშმაკს და გაიქცევა თქვენგან“.
იაკობი 4:7

„ციური მანნა“ დღეისათვის:

იესო არის ჭეშმარიტება და იგი უფრო ძლიერია ვიდრე „სიცრუის მამა“ (2)

------------------------------------------
(1) თუ წაიკითხავთ ეფესელთა 1:1-14, გთხოვთ, ყურადღება მიაქციეთ რამდენჯერ წერს პავლე „ქრისტეში“, „მასში“...
(2) როდესაც იგი (ეშმაკი) იტყუება, საუბრობს თავის მშობლიურ ენაზე, რადგანაც იგი არის მატყუარა და სიცრუის მამა.
იოანე 8:44

არაპროგნოზირებადი ნაბიჯი

ათი წლის წინ მე მიმიწვიეს ნორვეგიაში ახალგაზრდულ კონგრესზე ქადაგებისთვის. კონგრესის თემა იყო „ნოვატორული“ - და სამ შეხვედრაზე ქადაგებისას, გადავწვიტე მექადაგა ნოვატორულ რწმენაზე, იმედსა და სიყვარულზე. სტაინი, რომელიც პასუხისმგებელი იყო დარბაზის დეკორაციაზე, მკითხა ჩემი იდეების შესახებ, ხოლო მე შევთავაზე, რომ შეეძლო გამოეყენებინა სამი სიმბოლო: ჯვარი, ღუზა და გული - ამასთანავე, შევთავაზე, რომ შეეძლო თავისუფლად გამოეყენებინა, რასაც „სულიწმიდა უკარნახებდა“.

კონგრესამდე რამოდენიმე დღით ადრე, ვიგრძენი მტკიცე დარწმუნება, გამომეყენებინა ჭადრაკის თამაში, როგორც ქადაგებაზე დაფუძნებული ილუსტრაცია, ისე, რომ არ შემეცვალა ქადაგების შინაარსი. ჩემთვის უკეთესი იქნებოდა, ეს შთაგონება, უფრო ადრე მიმეღო, და სტაინისთვის მემცნო ამ ვარიანტის შესახებაც. ახლა კი, ძალიან გვიანი იყო.

როდესაც დარბაზში პირველ შეხვედრაზე შევედი, შიშისგან გავშეშდი, რადგანაც სცენა მორთული იყო დიდი ჭადრაკის დაფის ელემენტებით. როდესაც სტაინი ვნახე, ვკითხე „საიდან იცოდი?“ - მისი თვალები ცრემლებით აივსო, და თქვა: „ვიგრძენი, რომ სულიწმიდა მკარნახობდა!“

თუ გამოცდილ მოთამაშესთან ჭადრაკის თამაშის მოგება გსურს, საჭიროა არაპროგნოზირებადი ნაბიჯების გადადგმა. სულიერ ბრძოლაში, ჩვენ გავავლეთ პარალელები და აქედან გამომდინარე, სულიწმიდის გაძღოლა არის აუცილებელი. იესომ ამაზე ყურადღება გაამახვილა ნიკოდემოსთან საუბრისას:

„ქარი ქრის სადაც მოისურვებს, მისი ხმა გესმის, მაგრამ არ იცი საიდან მოდის და სად მიდის. ასევეა ყველა, ვინც სულისაგან არის შობილი.“
იოანე 3:8

როდესაც სულიწმიდას მივცემთ საშუალებას გაგვიძღვეს, ეშმაკი შეშინებულია, რადგანაც ჩვენი ნაბიჯები არაპროგნოზირებადია. მან ეს საკუთარი გამოცდილებიდან იცის. მისი აზრით, მეფეთ-მეფის სიკვდილი კარგი ნაბიჯი იყო. თუმცა, ამით მან საკუთარ თავს განაჩენი გამოუტანა. რადგანაც მეფეთ-მეფემ დაამარცხა სიკვდილი, აღდგა მკვდრეთით და მოიტანა ახალი სიცოცხლე. თავისი სულიწმიდით, მეფეთ-მეფე გვაძლევს სიცოცხლეს ყველას, ვისაც მისი შვილობა სურს. ახლა, ეს შვილები მიმობნეულნი არის მსოფლიოს ჭადრაკის დაფაზე, რათა სიკეთით, არაპროგნოზირებადი ნებიჯებით დაამარცხონ ბოროტი.

„ციური მანნა“ დღეისათვის

როგორც სულიწმიდა მიგვიძღვის!*

-------------------------------------
* ეს ბლოგი გამოქვეყნებულია „ხსნის არმიის“ გენერალთან გამომშვიდობების დღეს და მიესალმება უმაღლეს საბჭოს, რომელიც მომავალ კვირაში აირჩევს შემდეგ გენერალს, რომელიც წარუძღვება ჩვენს მისიას. გთხოვთ ილოცეთ, რათა ყოველივე წარიმართოს ისე, როგორც სულიწმიდა გვკარნახობს!

წადით!

დავალება „წადით!“ მრავალი კონტექსტით რთულად ჟღერს. თქვენ შეგიძლიათ გაიგონოთ ეს „სპორტული შესვენების“ დროს, როდესაც მწრთვნელი გაამხნევებს გუნდს, მეტი ძალისხმევა გამოიჩინონ, რათა გუნდს გამარჯვება მოუტანონ. იგი გამოიყენება საბჭოებზე, როდესაც გადაწყვეტილება მიღებულია, და „წადით!“ ყოველთვის არის ქრისტეს სხეულის შესაფერისი ზოგადად, და კონკრეტულად „ხსნის არმიისათვის“.

ბერძნული სიტყვა, რომელსაც პავლე იყენებს, როდესაც გვამხნევებს „ეშურეთ სულიერ ნიჭებს“ (1) არის იგივე სიტყვა, რაც ეწოდება იუდეურ „მეოთხე“ რელიგიურ მხარეს -მოშურნე. იესოს ერთ-ერთი მოწაფე სიმონი (არა პეტრე) ითვლება, რომ სწორედ ამ ჯგუფის წარმომადგენელი იყო (2), და ზოგიერთ მკვლევარს სწამს, რომ პავლე იყო მათთან დაკავშირებული (3). მოშურნეები ძალიან ერთგულნი იყვნენ საკუთარი მრწამსის და იბრძოდნენ მის დასაცავად, პავლე მოგვიწოდებს ჩვენს გვქონდეს მსგავსი სწრაფვა.

გასულ კვირას, ჩემი ერთი მეგობარი ჩემს ნაწერს ასე გამოეპასუხა:

მე ვისურვებდი, რომ გაცილებით მეტი ადამიანი იყოს ანთებული სულიწმიდაში. როგორც ვხედავ, იგიზგიზო, ეს არჩევანია, რომელსაც თითოეული ადამიანი თავად აკეთებს, ცეცხლი ჩნდება, როდესაც ადამიანი ირჩევს გახდეს მოწაფე და ლოცვას დაუთმოს დრო.

მე სრულიად ვეთანხმები და შემდეგნაირად ვუპასუხე:

ეს ძალიან მნიშვნელოვანია. მოწაფეებმა მიიღეს სულიწმინდა და ნიჭები, რადგანაც ისინი იმყოფებდნენ ძიებაში და ელოდნენ სულიწმიდას. მე უნდა ავიღო ინიციატივა, რათა სულიწმიდამ გამოიყენოს ჩემში ეს ინიციატივა... ეს ხდება იმიტომ, რომ სულიწმიდა არის ღმერთი, და ღმერთის თვისება არის სიყვარული, ღმერთი არასოდეს ახვევს საკუთარ თავს რომელიმე ადამიანს.

აქედან გამომდინარე, „წადით“ რეალურად ნიშნავს „მიჰყევით მას“. ეს იმას ნიშნავს, რომ უფრო და უფრო მეტად უნდა გადავცე საკუთარი თავი ღმერთს, რადგანაც იესომ უკვე სრულად გაიღო თავი ჩემთვის - მათ შორის სულიწმიდა. იოანე ნათლისმცემელმა დაინახა ეს სანამ იესო გაწირავდა საკუთარ თავს, და გამოხატა ეს შემდეგნაირად:

„ის უნდა განდიდდეს, მე კი უნდა ვმცირდებოდე“
იოანე 3:30

რამდენად მარტივია, და ზოგჯერ რამდენად რთულია.

„ციური მანნა“ დღეისათვის:
მივყვე მას, გულისხმობს დავკარგო საკუთარი თავი და მოვიპოვო იგი.
--------------------------------------------------------
(1) 1 კორ. 14:1 – იხილეთ აგრეთვე: „რომელია უდიდესი ძღვენი?“
(2) მათე 10:4, საქმეები 1:13
(3) პირველყოვლისა - როდესაც პავლე მიმართავს ჯგუფს თავის წერილებში, იგი ამას პატივისცემით აკეთებს. მეორე - იგი იყო მებრძოლი იესოს მიმდევრების დევნის პერიოდში.

განაგრძეთ მოძრაობა!

ჩვენ ახლახან კვლავ შევიცვალეთ ადგილი. ამჯერად შორს არ წავსულვართ. ჩვენი ახალი ბინა დაახლოებით 3 კილომეტრითაა დაცილებული იმ ადგილიდან, სადაც უკანასკნელი 2,5 წელი ვცხოვრობდით. გარდა ამისა, მე ოფისიც შევიცვალე - ჩემი ნივთები დერეფნის მეორე მხარეს გადავიტანე. მე ვმოძრაობ იმ მოძრაობების გამო, რომელიც ჩვენს მოძრაობაში მიმდინარეობს. ქრისტიანობა არ არის რელიგია; ეს არის სვლა, მოძრაობა. ამიტომაც, „ხსნის არმია“ არის პირველი და უმთავრესი მოძრაობა, რომელიც აამოქმედებს ადამიანებს.

ჩვენ ვიცით, რომ სამყაროში არის მოძრაობა; რაც მოძრაობს, სხვა საგნითაა ამოძრავებული; ეს სხვა ნივთიც სხვა რამით უნდა ამოძრავდეს. თომა აკვინელმა (1) ეს განავითარა თავის ერთ-ერთ ფილოსოფიურ არგუმენტში ღმერთის არსებობის შესახებ. რადგანაც დაიწყო მოძრაობა, უნდა ყოფილიყო „პირველი მამოძრავებელი ძალა“ და აკვინელისთვის ეს „პირველი მამოძრავებელი ძალა“ ღმერთია. რადგანაც ღმერთი უსასრულოა, აკვინელი მიიჩნევს მას „უძრავ მამოძრავებელ ძალად“.

ამრიგად, ავირჩიეთ რა, ლათინური სიტყვა ‘Momentum’, როგორც ჩვენი ეპიგრაფი, მან უნდა შეგვახსენოს, რომ ქრისტიანებმა უნდა იმოძრაონ პირველი მამოძრავებელი ძალის მოტივაციიით - ყოველ დღე! რას ნიშნავს ეს პრაქტიკული კუთხით, მე განვავითარებ ჩემს ბლოგზე კვირაში ერთხელ.

მაშ, როგორ დაიწყო?

შექმნის ისტორია მოგვითხრობს, რომ დედამიწა იყო უსახურ-უდაბური და ბნელი.

და თქვა ღმერთმა. „იყოს ნათელი!“, და იქმნა ნათელი.
დაბადება 1:3

როგორი მოძრაობაა! ეს არ გახლდათ მზის შექმნა. ამ დროს ღმერთმა საკუთარი თავი ქმნილების შუაში ჩააყენა. პირველი მოძრაობა დაიწყო. იოანე აჯამებს ამას თავის წერილებში. „ღმერთი არის ნათელი და არავითარი სიბნელე არ არის მასში“ (2), სახარების შესავალში კი, სადაც აღწერდა „სიტყვის“ მოვლინებას, იგი წერდა: მასში იყო სიცოცხლე და სიცოცხლე იყო ადამიანთა ნათელი (3).

„ციური მანნა“ დღეისათვის

დაე, ვიცხოვროთ, ვიძვრათ და საკუთარი თავი გადავცეთ პირველი მამოძრავებელი ძალის ნათელსა და სიცოცხლეში. (4)

--------------------------------
(1) თომა აკვინელი იყო იტალიელი დომინიკელი მონაზონი, რომელიც ცხოვრობდა 1225-1274 წლებში.
(2) 1 იოანე 1:5

(3) იოანე 1:4
(4) საქმეები 17:28