იმედი ჯოჯოხეთში!

ვლადი

ბევრი წლის წინათ მე შევხვდი ვილის პირველად. იგი ეწეოდა ევანგელიზაციას ქუჩაში დღისით და პროდუქტებს უნაწილებდა იმ ადამიანებს, რომელთაც ღამით ქუჩაში ეძინათ. მისი დამოწმება ძალიან მარტივი იყო:

„რადგანაც მე ვიცი რა არის ბოროტი და ჩემი ცხოვრება ჯოჯოხეთი იყო, მწამდა. რომ სადღაც უნდა არსებულიყო სამოთხე და კეთილი ღმერთი. მე ვეძებდი და ვიპოვნე იგი!“

ზოგიერთი ადამიანი გამოცდის ჯოჯოხეთს დედამიწაზე. მე ეს გამახსენდა კიდევ ერთხელ, როდესაც მოლდოვაში შევხვდი პატიმრებს, რომელთაც სამუდამო პატიმრობა ჰქონდათ მისჯილი. ერთ-ერთი მათგანი, ვლადი, გახდა „ხსნის არმიის“ მეგობარი და მან მომცა ნახატი, რომელმაც დამაფიქრა ვილის დამოწმებაზე. 

ვლადის ფერწერა

ვლადი ეძიებდა ღმერთს იესო ქრისტეს მეშვეობით, მან იპოვნა იგი, როდესაც „ჯოჯოხეთში“ იყო. ბევრ მის მეგობარსაც იგივე გამოცდილება აქვს. 

ვიღაც ზრუნავდა და ვიღაც ზრუნავს. გასულ კვირაში მე ვწერდი, რომ ზრუნვა ზემოქმედებას ახდენს ღმერთის „ახლა“-ზე. ვლადმა იცის სად ცხოვრობს, და რომ ეს არ არის „ჯოჯოხეთი“, მიუხედავად იმისა, რომ პირობები მის გარშემო არ შეცვლილა. ვლადი ცხოვრობს ქრისტეში. სხვათა შორის, იგი დათანხმდა გამეზიარებინა თქვენთვის ეს ყოველივე და ციხის ხელმძღვანელობამ ნება დაგვრთო გადაგვეღო სურათები. ბევრი კეთილი ადამიანი მუშაობს ამ სისტემაში, რომლებიც ცდილობენ პატიმრებს გაუუმჯობესონ პირობები. არსებობს იმის იმედიც, რომ კანონში შევა ცვლილებები, რომლის მიხედვითაც სამუდამო პატიმრობაში მყოფ პატიმრებს საშუალება მიეცემათ გათავისუფლდნენ, სანამ ღმერთი წაიყვანს მათ სასუფეველში. ჩვენ მათთან ერთად ვლოცულობთ და ვიმედოვნებთ.

ამის გამოქვეყნებით მე იმედი მაქვს, რომ თუ თქვენ რთულ პერიოდს გადიხართ - შესაძლოა ამას „ჯოჯოხეთსაც“ კი უწოდებთ, იცოდეთ, რომ ყოველთვის არსებობს იმედი იესო ქრისტეში:

რადგანაც ხსნილნი ვართ სასოებით, ხილული სასოება კი არ არის სასოება, ვინაიდან რა სასოება უნდა გქონდეს იმის მიმართ, რასაცა ხედავ? ხოლო იმის მსასოოვარნი, რასაც ვერ ვხედავთ, მოთმინებით მოველით მას. ასევე სულიც შეეწევა ჩვენს უძლურებას, ვინაიდან არ ვიცით, რისთვის ან როგორ ვილოცოთ, მაგრამ თვით სულია ჩვენი მეოხი უთქმელი ოხვრით. ხოლო გულების მცდელმა იცის, როგორია ზრახვა სულისა, ვინაიდან იგია წმიდათა მეოხი ღვთის ნებით.
რომაელთა 8:24-27

„ციური მანნა“ დღეისათვის:

ყოველთვის არსებობს იმედი!

ზრუნვამ მოახდინა გავლენა ღმერთის „ახლა“-ზე?

როდესაც „მძლეველთა სესიის“ კადეტი ვიყავი ქ. ლონდონში 1974-76 წლებში, კამპანია „ღვთის გულისათვის, იზრუნეთ“, კვლავაც „ხსნის არმიის“ ძლიერი ყურადღების ქვეშ იყო. 

2019 წელს, დაახლოებით 45 წლის შემდეგ, „ხსნის არმია“ რუმინეთში ზეიმობს თავისი მსახურების 20 წლის თავს. მათ აირჩიეს „სიყვარული და ზრუნვა“, რათა გადმოეცათ რას მოიცავს ჩვენი მსახურება.

მე მჯერა, რომ სიყვარულს და ზრუნვას გავლენა ექნება ღმერთის „ახლა“-ზე, და კვლავ დავუბრუნდები იოანეს სახარებას.

ხუთმა ადამიანმა, რომელთაც ძლიერ უყვარდათ იესო, არ მიატოვეს იგი მისთვის ყველაზე რთულ დროს. ამ ხუთ ადამიანს შორის იყვნენ მარიამი და იოანე. ხუთი ადამიანი, ზრუნვით მიყვებოდნენ ფეხდაფეხ ჯვარს. როდესაც იესომ ისინი იქ მდგომნი დაინახა, დარწმუნებული ვარ, ზრუნავდა ხუთივე მათგანზე, ისევე როგორც იგი ზრუნავს სრულიად კაცობრიობაზე. თუმცა, მისი ცხოვრების უკანასკნელი გაბრძოლების დროს, მან დაგვანახა, რას გულისხმობს ზრუნვა სრულიად კაცობრიობისათვის, იგი მიუბრუნდა თავის დედას და იოანეს და სთხოვა ეზრუნათ ერთმანეთზე როგორც დედა-შვილს.

დარწმუნებული ვარ, მიღებულმა ზრუნვამ და გაცემულმა ზრუნვამ უდიდესი გავლენა მოახდინა ღმერთის უმნიშვნელოვანეს „ახლა“-ზე მარადიულად = იესომ წამოიძახა:

„აღსრულდა.“
იოანე 19:30

ნორვეგიულ ენაში ჩვენ გვაქვს ერთი სიტყვა „აღსრულდა“, რომელიც ითარგმნება „მოხდა მისი დასრულება“ ან „შესრულებულია“. ორმხრივმა სიყვარულმა და ზრუნვამ მისი მისია მიიყვანა აღსრულებამდე. სიცოცხლე ვერ იარსებებს სიყვარულისა და ზრუნვის გარეშე. მე ვერ ვიზრუნებ, თუ არ ძალმიძს მივიღო ზრუნვა, და მე ვერ მეყვარება, თუ არ შემიძლია მივიღო სიყვარული. როდესაც სიყვარული და ზრუნვა გამოიყოფა, ჩვენ ვხედავთ როგორ აღსრულდა ღმერთის „ახლა“ და სრულიად მისიის აღსრულება მოახლოებულია.

ციური მანნა დღეისათვის:

ღვთის გულისათვის, იზრუნეთ!

ბერძნებმა მოახდინეს გავლენა ღმერთის „ახლა“-ზე?

თუ ჩემს ბლოგებს კითხულობდით გასული კვირეების განმავლობაში, გეცოდინებათ, რომ მე მწამს, პასუხი არის „დიახ“. სანამ მიზეზს აგიხსნიდეთ, მე მჯერა, რომ ყოველივეს, რაც იოანემ აარჩია, შეეტანა თავის სახარებაში, ჰქონდა მიზანი:

მოწაფეების წინაშე ბევრი სხვა ნიშანიც მოიმოქმედა იესომ, რაც ამ წიგნში არ დაწერილა, ეს კი დაიწერა, რათა ირწმუნოთ, რომ იესო არის ქრისტე, ძე ღმერთისა, და რათა მორწმუნეებს სიცოცხლე გქონდეთ მის სახელში.იოანე 20:30-31

არაფერია დაწერილი შემთხვევით. იმ შემთხვევაშიც, თუ გეჩვენებათ, რომ რაღაც უმნიშვნელო ინფორმაციაა, იგი შეიძლება იყოს იოანეს მხრიდან მკაცრად რედაქტირებული მონათხრობი, რომელსაც სასიცოცხლო მნიშვნელობა აქვს იმის გასაცნობიერებლად, თუ ვინ არის იესო და რას ნიშნავს ხსნა.

იოანესთვის ძალიან მნიშვნელოვანია ჩაეწერა, რომ ფილიპემ და ანდრიამ იესოს უთხრეს რა უთხრეს მათ ბერძნებმა: „ბატონო, იესოს ნახვა გვსურს“. იესო თითქოს სწორედ ამას ელოდა. მან უპასუხა:

„დადგა ჟამი, რომ განდიდდეს ძე კაცისა!“იოანე 12:23

ამ ამბავში არ არის მოთხრობილი იესოსა და ბერძნების პირისპირ შეხვედრის ამბავი, თუმცა, დარწმუნებული ვარ, ისინი იყვნენ იმ ადამიანთა შორის, რომლებიც მოგვიანებით ამოწმებდნენ იესოს შესახებ.

ამგვარად, განცხადებამ „იესოს ნახვა გვსურს“, მოახდინა გავლენა ღმერთის „ახლა“-ზე?

იესოს მიზანი იყო გაეზიარებინა, რომ სახარება ხელმისაწვდომია „ნებისმიერისთვის“, არ არის შეზღუდული მხოლოდ ღმერთის რჩეული ერით, ბერძნები იყვნენ წარმართების სინონიმი (1). როდესაც ხალხთა მასიდან გამოითქვა სურვილი ენახა „იესო“ - მე მწამს, რომ იესომ მიიღო ნიშანი „მისია შესრულებულია“ = „ღმერთის ახლა“ დადგა. ეს დადასტურდა ორი იუდეველის მიერ = ფილიპემ და ანდრიამ, უთხრეს იესოს ბერძნების სურვილის შესახებ. 

არაფერია, უფრო ძლიერი დამაბრკოლებელი, რათა შევიგრძნოთ ღმერთის „ახლა“, ვიდრე რასიზმი. დღეისათვის, ეს „ჭირი“ გავლენას ახდენს, ისეთ საზოგადოებაზეც კი, რომელიც ატარებს „ქრისტიანის“ სახელს. ქრისტიანისა და რასიზმის შერწყმა შეუძლებელია, რადგანაც „ქრისტეში... აღარ არსებობს არც იუდეველი და არც ბერძენი“ (2) - ჩვენ ადამიანები ვართ.

„ციური მანნა“ დღეისათვის:

ქრისტეში ერთობა გავლენას ახდენს ღმერთის „ახლა“-ზე!

----------------------------------------

(1) პავლემ გაგვიზიარა მისი მრწამსი: ქრისტეს სახარება „... ღმერთის ძალაა იგი ყოველი მორწმუნის გადასარჩენად, ჯერ იუდეველისა და მერე ბერძენისა.“ რომაელთა 1:16

(2) გალატელთა 3:28ა

ცნობისმოყვარეობამ მოახდინა გავლენა ღმერთის „ახლა“-ზე?

ღმერთის „ახლა“-ზე ფიქრისას, მე მივუახლოვდი იმ მომენტს, როდესაც იესომ თქვა: „ჩემი ჟამი ჯერ არ მოსულა“. ეს მან განაცხადა მისი ძმების პასუხად, როდესაც ძმები არწმუნებდნენ წასულიყო იუდეაში კარვობის დღესასწაულზე (1). იესომ უთხრა ძმებს, რომ მათ შეეძლოთ წასულიყვნენ. ისინი წავიდნენ დღესასწაულზე, იესო კი დარჩა გალილეაში, და ამბავი გრძელდება:

„მაგრამ მას მერე, რაც მისი ძმები ავიდნენ დღესასწაულზე, თვითონაც ავიდა, ოღონდ არა გაცხადებულად, არამედ ფარულად.“
იოანე 7:10

მაშ, რამ შეაცვლევინა იესოს გადაწყვეტილება? ამჯერად რამ მოახდინა გავლენა ღმერთის „ახლა“-ზე?
ვფიქრობ, პასუხს ვიპოვნით შემდეგ მუხლში:

იუდეველნი კი ეძებდნენ დღესასწაულზე და კითხულობდნენ, 

ის სად არისო?

თითქოს იუდეველი ლიდერები ეძებდნენ მას ცუდი განზრახვით, თუმცა დღესასწაულზე მყოფი ადამიანები „ეძებდნენ“ მას, რადგანაც „ამბობდნენ კეთილიაო“ (მ.12).

როდესაც იერემიამ ტყვეობაში მყოფ ღმერთის რჩეულ ხალხს გაუზიარა სიტყვა მომავალსა და იმედზე, მან ასევე გააჟღერა დაპირება:

“ძებნას დამიწყებთ და მიპოვით, როცა მთელი გულით მომძებნით. თავს გაპოვნინებთ“
იერემია 29:13-14ა

როდესაც ადამიანები გულით მიძღვნილნი და წრფელნი არიან ღმერთის ძიებაში, მე მწამს, რომ ისინი გავლენას მოახდენენ ღმერთის „ახლა“-ზე. მე მწამს, რომ იგი უკვე იქაა, „მაგრამ ფარულად“!

„ციური მანნა“ დღეისათვის

ღმერთი იქაა სადაც თქვენ ხართ - ფარულად

-------------------------------------------
(1) იოანე 7:1-13

სამარიელ დედაკაცზე მოახდინა გავლენა ღმერთის „ახლა“-მ?

გასულ კვირას მე დავსვი რამოდენიმე შეკითხვა მარიამთან, იესოს დედასთან მიმართებაში. დღეს მე ვესტუმრები იაკობის ჭას, სიქართან ახლოს, სამარიაში და თვალყურს მივადევნებ საუბარს იესოსა და სამარიელ დედაკაცს შორის. ბიბლიის მკითხველთათვის, იოანეს სახარების მე-4 თავიდან ეს ამბავი კარგად ნაცნობია, და იოანეს სახარების დარჩენილი ნაწილის მსგავსად ვხვდებით ჭეშმარიტების არაერთ ფენას, როგორც დაფარულს, ასევე ცხადს, და იგი იმსახურებს, რომ კვლავ და კვლავ დავუბრუნდეთ მას.

რაღაც მომენტში, იოანე თითქოს დასცინის დედაკაცის უვიცობას იმასთან დაკავშირებით, რის თქმასაც იესო ცდილობდა მისთვის. შემდეგ, იოანე ვარაუდობს, რომ დედაკაცმა შეიცნო სულიერი ჭეშმარიტება, რომელიც სწავლულებისთვის, როგორიცაა ნიკოდემოსი ამოუცნობი საიდუმლო იყო. სწორედ ამიტომ მიყვარს მისი სახარება და მივიჩნევ მას როგორც შედევრს.

როდესაც იესო საუბრობს წყალზე რომლის მიცემაც მას შეუძლია, დედაკაცი პასუხობს: „ბატონო, მომეცი ის წყალი, რომ აღარ მომწყურდეს და აღარც წყლის ამოსაღებად მოვიდე აქ“. მრავალი წლის განმავლობაში მე ვფიქრობდი და ვასწავლიდი, რომ მან ვერ გაიგო რის შესახებ საუბრობდა იესო. მაგრამ, იქნებ გაიგო? ცნობილია, რომ იაკობის ჭას ჰქონდა რელიგიური მნიშვნელობა. შესაძლოა ეს იყო მისი რელიგიური წყურვილის ნაწილი, რომელმაც იგი მოიყვანა ამ სპეციალურ ჭასთან? მთელი საუბრის კონტექსტში, მე მჯერა, რომ იგი სწორედ ამას გულისხმობდა.

როდესაც დედაკაცმა მოგვიანებით ჰკითხა, სად იყო ჭეშმარიტი ადგილი თაყვანისცემისთვის, მე მწამს, რომ იესომ იცოდა, რომ მას სურდა შეეტყო რას ნიშნავს თაყვანისცემა და უპასუხა:

„მაგრამ დგება ჟამი და დადგა კიდეც, როცა ჭეშმარიტი თაყვანისმცემელნი სულითა და ჭეშმარიტებით სცემენ მამას თაყვანს, რადგან მამაც სწორედ ასეთ თაყვანისმცემლებს ეძებს თავისთვის“
იოანე 4:23

ამგვარად, დიახ, მე მწამს, რომ დედაკაცზე ზემოქმედება მოახდინა ღმერთის „ახლა“-მ. იესომ თქვა „დგება ჟამი“ - რაც მიუთითებს მომავალზე, თუმცა დედაკაცისთვის ეს იყო გამოვლენილი, და მას სწამდა, რომ ჭეშმარიტებაა, იესომ განაგრძო: „და დადგა კიდეც“.

„ციური მანნა“ დღეისათვის

რწმენა, რომელშიც ღმერთი გამოვლინდა ჩემს წინაშე, გავლენას ახდენს მის „ახლა“-ზე!

-------------------------------------

მარიამმა მოახდინა ზეგავლენა ღმერთის „ახლა“-ზე

მე ამ შეკითხვას ვსვამ მოწოდების კონტექსტში, რათა ვიყოთ „ბრძოლისათვის მზად “ახლა“ (1). ეჭვგარეშეა, რომ მარიამმა მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა, როდესაც მან შვა ღვთის ძე. მისმა მზადყოფნამ მნიშვნელოვანი წილი შეასრულა ღმერთის განზრახვაზე მომხდარიყო ეს ახლა. თუმცაღა, დღეს მე ყურადღებას გავამახვილებ მის როლზე იესოს პირველ სასწაულში.

ეს მოხდა კანაში ქორწილის დროს, როდესაც მარიამმა შეიტყო შემაცბუნებელი სიახლე იმის შესახებ, რომ მასპინძელს უთავდებოდა ღვინო, ქორწილი კი ჯერ არ დამთავრებულიყო, მან ეს ამბავი შვილს უთხრა. ხოლო იესომ მოულოდნელად შეაწყვეტინა მას და უთხრა:

„იესომ მიუგო: „რა, მე დ შენ დედაკაცო? ჩემი დრო ჯერ არ დამდგარა.“იოანე 2:4

როდესაც იესომ მიუგო „ჩემი დრო ჯერ არ დამდგარა“ - ეს მიმანიშნებს რომ იგი კვლავაც ელოდა მამისაგან როდის დადგებოდა „ახლა“. მაშ, რამ აიძულა იესო შეეცვალა აზრი?

მე მჯერა, რომ ეს იყო მარიამი - მას კიდევ ერთხელ არ წამოუჭრია ეს საკითხი იესოს წინაშე, არამედ მსახურებს უთხრა: „გააკეთეთ ყველაფერი, რასაც ის გეტყვით“.

მარიამს არ ჰქონია ნანახი რაიმე სასწაული იესოსაგან, თუმცა ბევრ სიტყვას ინახავდა მის შესახებ გულში. მას სწამდა იესოსი, და ამას ამჟღავნებდა ქმედებაშიც და სიტყვებითაც. მსგავსი რწმენა შეეხო მისი შვილის გულს. რადგანაც მარიამმა რწმენით შვა იესო, იგივე რწმენითა და სიყვარულით მან მისცა დასაბამი მისიას, რომელიც იესოს უნდა შეესრულებინა.

მე მწამს, რომ რწმენა და სიყვარული კვლავაც ეხება ძის გულს.

„ციური მანნა“ დღეისათვის:

რწმენასა და სიყვარულს შეუძლია გარდაქმნას „ახლა“ ღმერთის სწორ მომენტად.

მე კვლავ გაგიზიარებთ ნააზრევს, როგორ შეგვიძლია ზეგავლენა მოვახდინოთ ღმერთის „ახლა“-ზე შემდეგ ბლოგებში (2)
------------------------------
(1) იცი რა არის ლოცვა?
(2) ასევე იხილეთ „ახლაა ჟამი“