Viser innlegg med etiketten იმედი. Vis alle innlegg
Viser innlegg med etiketten იმედი. Vis alle innlegg

lørdag 9. mars 2019

იმედი ჯოჯოხეთში!

ვლადი
ბევრი წლის წინათ მე შევხვდი ვილის პირველად. იგი ეწეოდა ევანგელიზაციას ქუჩაში დღისით და პროდუქტებს უნაწილებდა იმ ადამიანებს, რომელთაც ღამით ქუჩაში ეძინათ. მისი დამოწმება ძალიან მარტივი იყო:

„რადგანაც მე ვიცი რა არის ბოროტი და ჩემი ცხოვრება ჯოჯოხეთი იყო, მწამდა. რომ სადღაც უნდა არსებულიყო სამოთხე და კეთილი ღმერთი. მე ვეძებდი და ვიპოვნე იგი!“

ზოგიერთი ადამიანი გამოცდის ჯოჯოხეთს დედამიწაზე. მე ეს გამახსენდა კიდევ ერთხელ, როდესაც მოლდოვაში შევხვდი პატიმრებს, რომელთაც სამუდამო პატიმრობა ჰქონდათ მისჯილი. ერთ-ერთი მათგანი, ვლადი, გახდა „ხსნის არმიის“ მეგობარი და მან მომცა ნახატი, რომელმაც დამაფიქრა ვილის დამოწმებაზე. 


ვლადის ფერწერა
ვლადი ეძიებდა ღმერთს იესო ქრისტეს მეშვეობით, მან იპოვნა იგი, როდესაც „ჯოჯოხეთში“ იყო. ბევრ მის მეგობარსაც იგივე გამოცდილება აქვს. 

ვიღაც ზრუნავდა და ვიღაც ზრუნავს. გასულ კვირაში მე ვწერდი, რომ ზრუნვა ზემოქმედებას ახდენს ღმერთის „ახლა“-ზე. ვლადმა იცის სად ცხოვრობს, და რომ ეს არ არის „ჯოჯოხეთი“, მიუხედავად იმისა, რომ პირობები მის გარშემო არ შეცვლილა. ვლადი ცხოვრობს ქრისტეში. სხვათა შორის, იგი დათანხმდა გამეზიარებინა თქვენთვის ეს ყოველივე და ციხის ხელმძღვანელობამ ნება დაგვრთო გადაგვეღო სურათები. ბევრი კეთილი ადამიანი მუშაობს ამ სისტემაში, რომლებიც ცდილობენ პატიმრებს გაუუმჯობესონ პირობები. არსებობს იმის იმედიც, რომ კანონში შევა ცვლილებები, რომლის მიხედვითაც სამუდამო პატიმრობაში მყოფ პატიმრებს საშუალება მიეცემათ გათავისუფლდნენ, სანამ ღმერთი წაიყვანს მათ სასუფეველში. ჩვენ მათთან ერთად ვლოცულობთ და ვიმედოვნებთ.

ამის გამოქვეყნებით მე იმედი მაქვს, რომ თუ თქვენ რთულ პერიოდს გადიხართ - შესაძლოა ამას „ჯოჯოხეთსაც“ კი უწოდებთ, იცოდეთ, რომ ყოველთვის არსებობს იმედი იესო ქრისტეში:
რადგანაც ხსნილნი ვართ სასოებით, ხილული სასოება კი არ არის სასოება, ვინაიდან რა სასოება უნდა გქონდეს იმის მიმართ, რასაცა ხედავ? ხოლო იმის მსასოოვარნი, რასაც ვერ ვხედავთ, მოთმინებით მოველით მას. ასევე სულიც შეეწევა ჩვენს უძლურებას, ვინაიდან არ ვიცით, რისთვის ან როგორ ვილოცოთ, მაგრამ თვით სულია ჩვენი მეოხი უთქმელი ოხვრით. ხოლო გულების მცდელმა იცის, როგორია ზრახვა სულისა, ვინაიდან იგია წმიდათა მეოხი ღვთის ნებით.
რომაელთა 8:24-27
„ციური მანნა“ დღეისათვის:
ყოველთვის არსებობს იმედი!

lørdag 13. oktober 2018

რა კვდება ბოლოს...

მე ბევრჯერ მსმენია ეს ფრაზა. თუმცა, მოლდოვაში იმ პატიმრებთან შეხვედრისას, რომლებიც სამუდამო სასჯელს იხდიან, ამ ფრაზამ განსაკუთრებული დატვირთვა შეიძინა - ქვეყანაში, სადაც „სამუდამო პატიმრობა“ პირდაპირი მნიშვნელობით არის განაჩენი დარჩენილი ცხოვრებისათვის.

როდესაც საკანში მყოფთ ვესაუბრებოდი, ვუთხარი: „მე თქვენ თვალებში იმედს ვხედავ, არასოდეს დაკარგოთ იმედი!“. რამოდენიმე მათგანი მაშინვე გამომეხმაურა: „იმედი ბოლოს კვდება!“

მე ასევე შევიტყვე, რომ ბევრ მათგანს გაზიარებული ჰქონდა ის „ერთი იმედი“ რომელშიც მე ხსნა ვპოვე. ჩვენ „ერთ სხეულში“ ვართ:

„ერთია სხეული და ერთია სული, როგორც ხართ კიდეც მოწოდებულნი თქვენი მოწოდების ერთი იმედით.“
ეფესელთა 4:4
სამყაროში მრავალგვარი იმედი არსებობს და ეს შესაძლოა იყოს რაღაც უკეთესის გაურკვეველი მოლოდინი. სულიერ ქრისტიანულ კონტექსტში, რეალურად არსებობს ერთი იმედი. ეს არ გულისხმობს, რომ ჩვენ არ უნდა ვისწრაფოთ საუკეთესოსკენ ჩვენ საზოგადოებაში, ქალაქში და ქვეყანაში - პირიქით, ეს ჩვენი მოწოდებაა: „მშვიდობა და სიკეთე ეძიეთ იმ ქალაქისათვის, რომელშიც გადაგასახლეთ, ევედრეთ მისთვის უფალს, რადგან მისი სიკეთით თქვენც გექნებათ სიკეთე.“ (იერემია 29:7). ეს კი 100% ესადაგება ჩვენს -„ხსნის არმიის“ ხედვასა და კონცეფციას - „ხსნა ორივე სამყაროსათვის“. თუმცაღა, ხსნა ამ სამყაროში ეფუძნება ერთ იმედს.
პავლეს აზრით, იმედი არის ის, რაც რჩება ყოველთვის და მარადიული მომავლის სინონიმია.
„ვინაიდან იმედით ვიქენით დახსნილნი.“
რომაელთა 8:24
პავლესთვის ქრისტეს მიღმა ხსნა არ არსებობს. ამგვარად, ერთი იმედი ასევე მხოლოდ ქრისტეს სინონიმია.

„ციური მანნა“ დღეისათვის:
გაერთიანებულნი ქრისტეში ერთი იმედით.
-----------------------------